şükela:  tümü | bugün soru sor
  • dünya ne ki sevgilim,
    benim sana yaptığım kubbe yanında?
    düşsün, olsun, bırak
    içinde yıldızlar parlıyor.
    kolaydır inanmak kadar inanmamak da.
    ister sal kendini dünyaya, ister kal yanımda
    her şeyden öte öyle sevdim ki ben seni
    yoluna baş koymak diyoruz
    biz barbarlar buna.

    birkan keskin

    böylesi bir denizde kaybolmaktır şiirde kaybolmak.
  • yarısı yenmiş bir elmaydık bana sorarsan
    ikimizdik, iki kişi değildik
    bakıyorsak birlikte bakıyorduk gözlerimin içine
    birlikte gözlerinin içine bakıyorduk senin
    yanlıştı, doğruydu, hiç bilmiyorum
    sanki bir bakıma ayrılık böyle

    edip cansever- uzak yakınlık.

    insan bu şiirde kaybola kaybola kendini bulur.
  • "hüseyni bir makam büyüyor içimde
    hem çocuğum bu ayrılıkta ben hem anne
    birini ötekinde yitirdiğim ikiziyim kendimin
    ve geçmiş serin bir ülkedir içimde.

    aktım eridiğim yerden ve zamandan
    bilmiyorum nerde soğudum,
    dondum nerde."

    (bkz: kim bağışlayacak beni)
    (bkz: birhan keskin)
  • bir şiirde kaybolmak, dünyanın en güzel kayboluşu olabilir.

    öyle zamanlar oluyor ki, kendini ararken bir şiirde ya da bir yazıda kaybediveriyor olanca varlığını.

    kendisini sorguluyor, varlığını anlamlandırmak istiyor, bir anlam bulabilirse ne ala... bulamazsa o tozlu sayfaların arasında kayboluyor, gömülmek istiyor onlara, bir daha çıkmamazcasına...

    ki zaten çıkamıyor da. şiirin büyüsüne kapılan, bir daha uzaklaşamıyor ondan.
  • bulmaktır anlamı.

    kayboldum bu şiirde mesela, ne iyi.

    ........

    faili meçhul

    kollarımda silinmez dövmeler taşıyorum
    eski çağ büyüleri ve sapasağlam asalar…
    gitti diyorlar oysa kaçıyor sadece
    ümit çünkü insanı kendi için var eder!
    güneşse yaşamın serencamı, her çocuk
    her fecir yumrukla söze davranır
    ki onlar büyü bozan kadavraların
    yüklendiği dünyanın payandasıdır

    dağa çıkmış deniyor, bir dağ dölleyecek öyleyse rahmimi
    yerin altında ise, balçığım döndürülebilir
    güneşi görmek ya da güneşin yansıttığı bir şeyi
    göz önünde değilse, bana kafi gelebilir
    bilmek şunun için bahşedilmiş olsa gerek
    insanın terk ettiği ümit,
    acaba insandan kesilmiş midir?

    kıvrımından ve güzellikler sunan ağzından
    yakalayıp dilin, dilimin sihrini
    ayı ortasından bir nehir gibi
    ayırmamsa istenen inancım telakkim olur
    inancım yeminimdir usum bir paha
    sabrım yedekçimdir, ne var ki daha!?

    topum tunçtan değilse, hedefim tunçtan dursun
    annemin duasından yapılmışsa tüfeğim
    gök ile öpüşmek gibi görünür ölüm
    dövmelerim toprağa karıştığında
    boşumdan taşınca cansız bedenim
    depremler düşmanımı kışkırtacaktır
    ki insan doğmadan önce de vardır
    sabırsız, rahminde ha kımıldanır

    öldü deniyor fakat gözükmedi gözüme
    ne katil bir cengaver, ne arta kalan kan
    üstlenmedi hiç kimse gösterip ellerini
    maktulün katlinden ne bir gömü, ne lahit
    ne de cesur bir rivayet bırakılmış geride
    çünkü yaşıyor insanda frapan ve eski
    yaşıyor henüz ölmediysek ümit
    korku şunun için yer eder yüreğimde
    insan değilse fail
    acaba ümit
    insanı katletmiş midir?

    dr. alper gencer
  • ömür boyu süren bir kayboluştur. bir defa kaybolmak yeter.
  • bir şiirde kaybolmak, kelimelerin ardındaki tılsımlı gerçeğin yolunu bulmak ve orada gerçeküstü, duyguüstü, akılüstü olaylar yaşamak demektir.

    bak ben kayboldum seneler evvel, şimdi böyleyim. yokum yani.

    sözlüğe entry giren ben değilim.
  • hayatın dışına çıkmak, farklı bir evrende gizemli bir gezinti demektir.
  • yağmurda erimek, sevgilinin kucağında uyumak duygusu.
  • rehabilitasyon ve meditasyon gibidir; bir şiirde kaybolmak.. çok kısa süreli de olsa bu kayboluş, bütün stresi ve kederi alr üzerinizden, ya da "derdinizin kalitesini" arttırır...

    bu etkiyi yapan bir şiir:
    attila ilhan'ın daha çok "ne kadınlar sevdim zaten yoktular" adıyla tanınan,
    "böyle bir sevmek"...