şükela:  tümü | bugün soru sor
  • kesinlikle sosyalleşme ya da iletişim ya da sevdiğiniz adam dışarda sigara içerken o soğukta yanına gidişinizi mantığa dayandırıcı bir nesne. sigara önemli, tuhaftır bazen sigara içmeyi beceremediğim için en kolay ilişkileri bile yürütemediğime inanırım.
  • sigara.icenlerle sosyallesirken işe yarayan, icmeyenlerle ters etkisi olan sosyalleşme aleti
  • smirtinge bel bağlayıp sigaraya başlamamla birlikte, ucuz camel peşinde koşarak nice mahalle bakkalıyla ahbaplık kurmama vesile olması nedeniyle, doğruluğuna bizzat katıldığım tespittir.
  • sosyalleşmeden çok asosyalleşme aracı olmuştur artık. 70'li 80'li ve 90'lı yıllarda belki öyleydi ama artık sigara içmek için sosyal ortamınızdan kopmanız gerekiyor çoğunlukla. ayrıca ancak sigara içen pis pis kokan kişilerle soyalleşirsiniz.
  • üniversite hayatım boyunca şunu anladım ki, sigara çoğu üniversitelinin tek sosyalleşme aracı. fakültedeki insanlarla iletişim kurabilmek en kolay bu şekilde mümkün oluyor herhalde. hiç muhabbet etmediğim biri sigarayı görüp yanıma geldiği gün tamamen kabullendim bu gerçeği.

    ben sigara kullanmasam da arkadaş ortamlarından, fakülte önünde geçirdiğim saatlerden dolayı uzun bir süre yaptığım gözlemleri paylaşayım. verimli olması için 10 dakikalık ders molalarına indirgiyorum bu çalışmamı. iş yerleri, sokaklar, yurt önleri, meslek liseleri gibi yerler de benzer bir prensiple işliyordur diye tahmin ediyorum yine de.

    öncelikle ortama girecek kişi, ortam olmayabileceği ihtimalini görmezden gelir. öncelik elbette sigara içmektir sonuçta, en azından ezici bir çoğunluk için. bu sebeple tek başına içenler elbette sigara ile sosyalleşiyor denemez. ama nedense tek başına içmeyi istemek daha az tercih edildiğinden içenlerin çoğu gruplara dahil olur. tek içmeyi çok sevmeyen çoğunluk için keşfettiğim sosyalleşme yöntemleri ve aşamalarını sayayım.

    ilk aşamada 10 dakikalık arada "bi sigaraya çıkılır", birkaç seçenek ile bir kişiye veya gruplara yanaşılır. bunlar çakmak isteme, sigara isteme, çakmak-sigara uzatma yöntemleri olarak sıralanabilir.

    çoğunun uyguladığı yöntem çakmak isteme sanıyorum. çakmak alınır, gruba ne çok yakın ne çok uzak bir konuma geçilir, o esnada kendini kabullendirebileceği bir ortam arar. gözlemlerime göre riskin en az olduğu ama doğal olarak yakınlığın en zor kurulduğu yöntem bu. doğal. vakit dar, vadedilen bir şey yok, çok sıradan bir eylem.

    diğer yöntem sigara isteme. az uygulanır, buna rağmen bu yöntemle de başarıya ulaşılabiliyor. çok gözlemim yok yine de. bir şey diyemeyeceğim.

    çakmak veya sigara vermek ise sanırım en güzel rüşvet bu konuda. özellikle sigara vermek... öncesinde gruba yanaşıp konum alan kişi, çok geçmeden çıkardığı çakmağı veya sigarayı karşısındakine uzatır. bu erdemli davranışı kabul eden grup üyeleri veya tekil şahıs ona biraz yer açarak hakkını verirler. karşılıklı bir anlaşmadır bu.

    grubun yanında bulunabilme konusunda kabul alan şahıs ikinci aşamaya geçer, muhabbete dahil olma.

    bu en kolay aşama oluyor, çünkü yanında birileri olan insanlar tabii ki özel şeylerden değil, herkesin yorum yapabileceği genel şeylerden bahsedecektirler. hocanın zorlaması, dersi nasıl geçebilecekleri, ellerinde çok güzel bir not olması, oralara yakın bir mekânın incelemesi gibi şeyler. zaten altı üstü 5 6 dakika, bunun da yarısı sigarayı içine çekmekle geçiyor.

    sosyalleşmenin tamamlandığı üçüncü aşama ise bu ilk iki aşamanın bir süre tekrarlanmasıyla oluşuyor. artık kişi o insanlarla daha rahat konuşabilir, telefonlar bir şekilde alınır, kültürel yapıya göre batak oynanır, bara gidilir, sinemaya gidilir, maç yapılır, kütüphanede takılırlar. aktiviteler çeşitlidir. yine de çoğu için bu dostluklar 10 dakikalık aralardan öteye geçmiyor, tahminimce.
  • uzun çalışma saatlerinin bir sonucu.

    millet sabahtan akşama kadar işte, ne hobi edinebiliyor ne de sosyalleşebiliyor. sigara ile yarattığı kısıtlı zamanda ne kadar sosyalleşirse o.

    halbuki insan gibi çalışsa, farklı ilgi alanlarından kişilerle tanışacak, iş çıkışı canının istediği yere gidip kafa dağıtacak. iş yerindeki dedikodularla kafa şişirmeyecek, psikolojisini bozmayacak.

    ama çalışma saatleri uzun, herkes de bunu normal kabul ediyor.
  • işyerlerinde kesinlikle doğru bir önermedir.
    mesela geçenlerde,
    işe yeni başlayan bir çalışanla, teftiş kurulu başkanının ileri derecede samimiyetini görünce şaşırıp
    "acaba önceden mi tanışıyorlardı?" diye düşündüm.
    sonra tesadüfen gördüm ki, sigara molalarında beraber takılıyorlarmış,
    iki haftada "kanki" moduna girmişler.