şükela:  tümü | bugün
  • bugün yayınlanan yeni hedonutopia teklisi.
  • bugün yayınlanan, hedonutopia‘nın yeni çıkacak albümünün ilk teklisi. albümü sabırsızlıkla bekliyorum. ‘bırakmayanların’ ya da ‘bırakamayanların şarkısı gibi olmuş bırak gideyim. hayırlı olsun. tüm şizolara ve mavi giyenlere selam.*
    spotify bağlantı şeysi 2:15 pek tatlı
    klibi

    bırak,
    bırak gideyim

    arzular yanar yanar
    göz yaşları mı seni kırar
    gideyim

    sonsuza bakar bakar
    alev aldı mı bi beni sarar
    çileyim

    yalnıza ziyan zarar
    gözyaşları mı seni boğar
    ne bileyim

    altmışa kadar yanar
    yalnızlık ölümü bir tadar
    çiçeğim

    kitaba geçer adın
    dökülen saçıyla bir kadın
    ne bileyim

    acıdan döner başım
    çok uzun yürüdük arkadaşım

    bırak
    bırak gideyim

    bırak, o an öleyim
  • ilk dinlediğimde “parçada şizo solosu yok mu lan ?” diye çok korkmuştum ama piçler* parçanın sonunda yine şekillerini yapmışlar.
  • yavruşlarım, şizolarına suyun içinde taklalar attıracak şarkı yapmış.

    acıdan döner başım
    çok uzun yürüdük arkadaşım

    yirim.
  • hedonutopia‘nın boy verdiği enfes şarkı.
  • yine bir sonbahar girişinde, yine bir gün batımı videosuyla hedonutopia’nın “ al, çünkü bu sene de bunu hak ettin” dediği, iki gündür kimilerinin gecesi gündüzü olan şarkı. bu adamlarla hayatın bu kadar paralel gitmesi bazen tedirgin edici ama tek anlayanlar da onlar gibi, sana uzaktan bakıp anlatıyorlar hayatını gibi. anlatsınlar. “kendinden kaçmak” bırak gideyim’den daha güzel nasıl anlatılabilirdi?
  • bırakılmak istemediği bırakılsa üzüntüden 7 kat derine ineceği ama kalsa da bir şeyin değişmeyeceğini bildiğinden yine 7 kat derine ineceği tüm bunlara rağmen bir defa bile boy verilmeyen tekli. uzun ömürlü olursunuz umuyorum, pandemiden önce şehrime gelmişsiniz o ara burgaz halayı'nda takılı kalıp haberini alamamışım en kısa sürede görüşeceğimizi umarak, arzular şelale.

    *2.04'te misafir geliyor sanırım..
  • o son kısım ne öyle ya. müzikle öldürdünüz olum bizi. çok iyi şarkı.
  • bu şarkı adını koyamadığım bir versiyonumla konuşturuyor beni. sanki benim yerime yaşaması gereken asıl kişiymiş de, ben annemin karnında vücudunu ele geçirmişim, onun yerini almışım, onun yerine yaşamış, görmüş, öğrenmişim de o benim yüzümden hiç başlayamadığı hayatta konuşmayı bile öğrenememiş, 34 yılda sadece bir kaç defa, sadece bu şarkının büyüsüyle ben de buradayım demiş gibi. suçluluk duymuyorum onu düşününce. isterdim ki daha güzel bir hayatı olsun. ama o kadar savunmasız ki, kendime bile bahsetmek istemiyorum. varlığı bilinirse zarar görür. benden bile. yokmuş gibi yapıyorum.

hesabın var mı? giriş yap