şükela:  tümü | bugün
  • imrenilen insanlar. ama kesinlikle kıskanılan değil, hani bakıp böyle iç çekilen ve vay be dedirten cinsten.

    burada da hani başlıkları açılıyor, sevgiliye turgut uyar okuyan kadın/erkek vs. onun gibi. leyla ile mecnun'daki hırsız yavuz gibi.

    bu nasıl bi romantikliktir? kaldı ki illa ağzından öptüğün biri tarafından gerçekleştirilmesi illa romantik olması şart değil, torunun anneannesine kitap okuması da imrenilecek bir durumdur. ben mesela bu zamana kadar okuma bilmeyen küçük kuzenim dışında kimseye kitap okumadım, on dakika sonra boğazınız kurumuyor mu arkadaş, sesiniz çatallaşmıyor mu?

    bana bu satırları yazdıran az önce parkta gördüğüm bir çift.

    kitap okuyanı olan insan... ne bileyim... şanslı piç. bu şekilde tanımlayabiliyorum.

    aslında bu kadar övdüm ama hiç de tecrübe etmedim, uzaktan bakınca bi imrenilesi durmuyor mu sence de? ya da lanet olsun onlara bilemedim.*
  • ben ve bir arkadaşım. ama bunu bütün kitabı okuyarak değil de o sırada bahse konu olan pasajı tümüyle hatırlamak için yapıyoruz. şiir okuduğumuz filan da oluyor. sayımız artarsa çevredeki tuhaf bakışlarda da güzel bir azalma olur. okuyun, okutun, okusunlar özetle.

    (bkz: laissez faire laissez passer)