62951413

  • 2473
  • 28
  • 8
  • 0
  • dün

19 haziran 2010 gediktepe karakolu saldırısı

nerden başlasam bilemiyorum. şöyle başlayalım bakalım (bkz: #16836128). kimse kusura bakmasın, hayatında terör bölgesine gitmemiş, orada yaşamamış insanların yaptığı yorumları kaale almıyorum. anlatılmaz yaşanır derler ya öyle işte.

askerliğimi komando tugayında yaptım ben. ama şanslıydım. şu çoğunuzun gerçek anlamda yaşamadığı ölüm korkusu varya onu çok az yaşadım oradayken. ölmekten korkmak demiyorum. ölümü hissetmekten bahsediyorum. yolda başıma saksı düşerse eyvah!! gibi değil anlatmak istediğim. yahut hatalı sollayan bir piç yüzünden direksiyonu kırıp küfürü basmak değil. anlatamadığım için kendime ya da anlamadığın için sana da kızmıyorum.

güzel bir söz vardır ''savaş isteyenler savaş hakkında fikri olmayanlardır'' diye. şu an balkonda oturuyorum, bir bira açtım yeni. değmeyin keyfime. bu iş sıra işi. sizin orda olmamanız için ben oradaydım. yüzbinlerce ana kuzusu var orada halen. milyon tane insan evinde stresten ne yapacağını bilemez durumda. kredi kartı borcu stresi değil bu. yüzbinlerce babanın ağzını bıçak açmıyor şu an. bir o kadar anne sessizce ağlıyor. beyi duymasın diye. hayatta en nefret ettikleri şey ne biliyor musun? telefon. evet bildiğin telefon. o telefon çalmasın diye dua ediyorlar.

telefon çalarsa ne oluyor biliyor musun? personel şube olur birliklerde. genelde oradan bir telefon gelir. oğlunuz çatışmada yaralandı denir ''önce''. merak etmeyin denir. sonrasını tahmin et işte. bir telefon daha gelir. gerisini anlarsın işte...

şu başta verdiğim bakınız var hani. olay o işte. ateş düştüğü yeri yakar. altı ay geçmiş o sikindirik entry yazılalı. altı aydır ateş yanıyor o evde. sen ben altı ay sonra bugün tekrar başındayız ekranın. yaz babam yaz. kahrolsun pkk, ah ulan bu hükümet, başbuğ istifa. birde tipler var burda stratejistler. bilmedikleri yok hepsinin. yazmak beleş burada, hepimiz authoruz.

çözüm ne peki? nasıl aşılacak bu bela? farkında mısın ne sözlükte ne başka bir yerde bilmiyor kimse. hatalar eskilere dayanıyor. zaman onları düzeltilemez kılıyor. bir nesil pınarla büyüdü reklamı gibi, bir nesil kin ile nefret ile büyüdü. kemikleşiyor her geçen gün aslında sorun. çözümü var aslında herkesin. kimi yurtdışına gidiyor bedelliye. kimi kısa dönem için üniversite bitiriyor. kimi çürük raporuna oynuyor. diğeri torpil yaptırmaya çalışıyor. askerden önce excel öğreneyim yazıcı olurum diyen yüzbinler var bu ülkede. sonra bir şekilde yırtan geçiyor ekranın karşısına yazıyor yazıyor yazıyor.

sözlerimi bu belayı başımıza ören, bu işten nemalanan, bu akan kanda emeği olanlara beddua ederek bitiriyorum.

umutsuzum..

edit: anlam bozukluğu vardı onu düzelttim.

devamını okuyayım »
20.06.2010 00:00