a handshake of carbon monoxide

  • 3210
  • 0
  • 0
  • 0
  • 6 ay önce

ekşi sözlük dertleşecek insan veritabanı

üniversiteye başladığımda akp'nin ülkedeki ilk yılı olan 2002 nin başlarıydı.
19 yaşımda hayalleri olan gencecik bir insandım.
lisede okurken eğitim hayatım boyunca hep otellerde çalıştım.
insan otelcilik mesleğine aşık olur mu? ben de bu yanımdan manyaklık lüksümü kullanıyorum. çocukluğumdan itibaren bu mesleğe aşık oldum.
otelcilik karmaşa ve krizler dolu bir meslektir esas itibarıyla. ayrıntılarından bahsedip sizleri sıkmayacağım.
ama ekip halinde her karmaşa ve kaosun üstesinden gelmeyi sevdim belki de.
çocuk yaşımda insanların nezaketimi bahşişle ödüllendirmesi de bütün yaşamımı şekillendirdi.

o yaşta bir çocuğun ideali otelci olmak olur mu ya? lisede başarılı bir talebeydim. yazsam ankara hukuk bile geliyordu. ben ilk tercihime turizm işletme fakültesini yazdım geldi.
çok değerli otel idarecisi idollerim olmuştu. benim babam ben doğmadan ölmüş. onların insan yönetimini ve insana yaklaşımlarını babamdan öğrenir gibi idol alıyordum.
2002 de üniversiteye başladım. akp nin ilk yılıydı.

ciddi firmaların hiç biri bu işin okulunu okumayanını çalıştırmıyordu. o yıllarda da torpil kurumu biraz vardı. lakin özel sektörde pek işlemezdi.
daha sonra torpil kurumunu kamu ve özel sektörde mükemmeleştirdiler.
dört yıllık fakülteyi üç senede bitirdim.
2005 de daha önce belboy ve garson olarak çalıştığım bir otelde ön büro müdürü olarak başladım.
hani derler ya, sevdiğiniz işi yapıyorsanız hayatınız boyunca bir gün bile çalışmış sayılmazsınız.
ben bu yoğun tempoda bir de yüksek lisans yaptım.

üniversite yıllarımda fetö her yerdeydi. nerede görsem üstlerine kusasım geliyordu.
her şey hızlıca akp lileşiyordu. hayatım boyunca hiç bir siyasi partinin kapısını çalmadım.
5 aydır işsizim. devlete 20 yıl boyunca vergilerimle baktım. devlet bana bir gün bakmadı.
en son geldi doğalgazımı kesti hatta. yarın da elektiriklerimi kesecek büyük ihtimal.
elimde bir onurum kaldı. artık tek hayalim acuçlarımda o varken ölmek.

şimdi ben hangi gence utanmadan üniversite okuyun diyeceğim ki? hangi gence her şeye rağmen dürüstlüğünüzü koruyun diyeceğim?
onurunuz için yaşayın çocuklar diyebilir miyim gençlerle dertleşirken?
gidin ve kazanacak siyasi partiye oynayın, ileride benim gibi zavallılaşmazsınız en azından da diyemem, demem.

üniversiteye başladığımda akp nin ilk yıllarıydı. o yıllarda insanlar emekleriyle kazanır, onurlarıyla yaşarlardı.
tahsil de bu konuda biraz daha yardımcı olurdu size.
bunlar onuru bile zavallılaştırdı. onuru ve onurlu insanları zavallı hale getirdi.

dertleşecek veri tabanına dermansız dertlerimi genel olarak bırakmak istedim.
ben giderim kalırım, bilin istedim.

devamını okuyayım »