a human being under development

  • 354
  • 12
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

vega

12 sene hasretinden prangalar eskittiren ve bugün o yıllardır beklediğim yeni albümlerinin çıkış haberiyle, beni bir çocuk gibi sevindiren, sevindirirken de gözlerimi dolduran tüm gençliğimin yegane ve en özel grubu.

20'li yaşlarımda değildim henüz bu 12 sene rölanti süreci başladığında. şimdi ise 30'ların başındayken geride kalan 20'li yaşlarımın vega'sız boşluğunu doya doya dolduracağım diye çocuk gibi heyecanlıyım.

bir çok yazarın belirttiği gibi, dinlemeye korkuyorum bu albümü. eski vega'yı bulamayacağımdan değil, yıllar sonra yeni şarkılarıyla vega'yı dinlerken yenilerin beni götüreceği o eskilere, o üniversite yılları anılarına, eskişehir'in kış akşamlarının kömür kokularına, efes extraların boğazda kalan acı tadına ve daha nicelerine gömülüp, tüm bu melankolinin ve nostaljinin içinde boğulmaktan.

ama olsun, vega ile acı da, hüzün de, melankoli de hepsinin müptelası olurum.

devamını okuyayım »