a little bird told me

  • 436
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 ay önce

sıraya kopya yazdıktan sonra başka sıraya oturmak

üniversite günlerimin unutulmayan anlarından biridir bu..

istatistik finalimiz vardı.. hesap makinelerinin arkaları kontrol edildiği için, bizim arkadaşlardan biri sıraya yazdı formülleri güzelce.. sınavın başlamasına az bir zaman kala asistan geldi sınıfa..

- arkadaşlar bu sınıf uygun değilmiş.. üçüncü kata çıkıyoruz..

dedi.. biz söylene söylene toparlandık.. çalışkan çocuğumuz ise "haydaaa!" diyebildi bu duruma.. pis pis güldük haline.. çıktık üçüncü kata.. bu tabii önden önden gidiyor ki, arka köşelerden yer kapsın ve başlasın döktürmeye.. neyse işte, sınıfa ulaştık.. baktık ki bizimki başlamış operasyona.. başarıyla tamamlanan operasyonun üzerinden çok geçmeden asistan yine belirdi kapıda..

- arkadaşlar şaka gibi farkındayım ama, bir karışıklık olmuş.. son kez olacak bu.. anfi 1'e gidiyoruz..

dedi.. hepimiz yüzüne inanmayan gözlerle baktık.. ufladık, pufladık ama bizimkinin hayal kırıklığı hat safhada tabii.. sırayı taşıma çabaları içinde,

- ulan bu kadar şanssızlık olur mu? sırayı taşıyacağım lan ben, bırakın beni!

serzenişleri ile beraber anfiye geçtik.. bir yerlere oturduk, döndük kendisini izlemeye başladık.. akıllı çocuğumuz bir hışımla yazmaya başladı.. sonra birden durdu.. söylediklerinin ardından, toparlanmamız epey zaman aldı..

- ulaan! lan ben ezberledim lan formülleri!

devamını okuyayım »