afacayn

  • 47
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

sevdiğini 60 dk görmek için 8 saat yol giden insan

(bkz: ben)

yüzlerce sayfa yazabilirim ama kendimi kötü hissettiğim için olayı sadece özet geçeceğim.

ıstanbul'da yaşayan daha geçen sene üniversiteden mezun olmuş, 23 yaşında bir gencim. sevdiğim kız anadolu'nun herhangi bir üniversitesinde okuyor. 31 ekim onun doğum günüydü. ve ilk kez onun doğum gününü birlikte geçireceğimiz için olsa gerek yaninda olmayı, aylardır ona almayı düşündüğüm hediyeyi vermeyi, verdikten sonra onun suratındaki mutluluğu görebilmeyi umuyordum. farklı ne hayal edebilirdim ki.

fakat gel gelelim çalışma koşullarımin pek esnek olmaması nedeniyle yanında kısa bir süre kalabilirdim. aslında bu süre başlıkta görülen 60 dakikadan fazla olabilirdi,yanında 2-3 saat geçirip ıstanbul'a geri dönmek için yola koyulacaktım. birde kisa süre önce kendisiyle telefonda ufak bir meseleden tartışmıştık, bunu da telafi etmiş olurum düşüncesiyle de gitmeyi çok istiyordum. evet biliyorum çok aptalca gelebilir 1-2 saat birisini görmek için 8-9 saat yol gidip gelmek. ama ona verdiğim değer 8 saat yol gidip gelmekten çok daha fazlaydı. her neyse işin sonunda geçmiş diyaloglara takıldığını, buraya geldiğim için mutlu olduğunu ama aramızdaki durumun onu gerdiğini,yorduğunu ve önceliklerinin çok farklı olduğunu aramızda bundan sonra herhangi bir sey yaşanmayacağını, ama iyi bir arkadaş olarak hayatında kalabileceğimi, zaten sevgi insanı olmadığını söyleyerek resmen siktir edildim.
o an aklından çokca şey geçti, geldiğim ve geri döneceğim yolu düşündüm, eminim ızdırap gibi geçecekti...

insanın en çok kendisini sevmesi gerektiğini, kendisi için fedakârlık yapması ve en çok kendisine değer vermesi gerektiğini anlamam için daha kaç tokat yiyeceğim bu hayatta bilmiyorum. ama bildiğim bir şey var; bütün insanlardan soğuyorum,yalnız kalmak istiyorum ve kimseye değer vermek istemiyorum.

edit1: yazıyı yazarken gündeme gelmesini hatta en çok konuşulan başlık olmasını hiç beklemiyordum,benim yaptığım sadece içimi dökmekti. ama dün geceden beri mesaj kutumu yeşillendirip yüzlerce mesaj atan, tecrübelerini aktaran güzel yürekli insanlar gördüm, hepsine ayrı ayrı teşekkürler. hepiniz güzel insanlarsınız, umarım hayatlarımız da sizlerin yürekleri gibi güzelleşir.

edit2: ayrıca neden 1 saat yerine 60 dk yazdığımı merak edenlerin bir hayli fazla olduğunu gördüm,başlık karakter sınırlaması nedeniyle bunu yaptım farklı bir amaç barındırmıyor kısacası.

3 kasım 2019 tarihinde gelen edit : bahse konu başlığı açalı iki senenin üzerinde oluyor. bu iki sene içerisinde çok kez gündeme geldi, çok enrtyler yazıldı, çok mesajlar atıldı. kimi salaklık olarak gördü kimi gerçek aşk olarak. tüm düşünceler için eyvallah diyorum lakin başlığın yine gündeme girdiğini gördüm an itibariyle. (saat 01.44) sol frame semalarında bu başlığı ansızın görmeye dayanamıyorum galiba çünkü hala canımı acıtıyor. yaşadığım her şey aklıma geliyor, bu satırları yazarken ki halim, üzgünlüğüm hayallerimin tuzla buza dönüşümü kısacası her şey zihnimde tüm detaylarıyla beliriyor. acı eskisi gibi yoğun değil elbet fakat ansızın gecenin bir yarısında gündeme bakarken bu başlığı yine görmek kalbimi sızlatıyor. keşke hiç bu başlığı açmasaydım daha çabuk unuturdum eminim bazı şeyleri ve ansızın hatırlatacak bir sözlük olmazdı. sevgili moderasyon sizden bir ricam var; bu başlığı bir daha açılamayacak şekilde siliniz, yazılmış veya yazılmakta olan tüm enrtylerin önüne geçiniz yoksa uykular yine haram olacak bana...

devamını okuyayım »