alaskardan

  • 1937
  • 22
  • 16
  • 8
  • bugün

aziz nesin

ben çocukken bir rock star gibiydi türk edebiyat camiasında. yetmiş sonları. anadolu'dan göçeli bir yirmi sene olmuş insanların olduğu bir muhitte bile ismi herkesçe bilinen birisiydi ki çoğu da adalet parti çizgisinde muhafazakar insanlardı. dedemlerdeki 15, 20 kitaplık küçük kütüphanede bulduğum iki kitabını okumuştum ilk: bir şey yap met ve anıtı dikilen sinek. birbirine benzer teması vardı her iki kitabın da; var olma isteği.

yazdıklarımı üst üste dizince boyumu geçiyor derdi ve bunca çok yazmak zorunda kaldığından dolayı da üzülürdü. daha az ve daha nitelikli yazabilmeyi isterdi ama o dönemin pek çok kalemi gibi hayatını idame edebilmek için sürekli yazmak zorundaydı. bir seksen kadar kitabı vardı en son. okuduklarım içinde en çok sevdiğim otobiyografisi olan böyle gelmiş böyle gitmez oldu. akıl hocasıydı ve bir akıl hocası olmaya sebep olan burukluklarının yanı sıra insana olan inancı da canlı birisiydi.

hayatım boyunca hissettiğim en yoğun öfkeyi o iki temmuz günü yaşamıştım. iki sene evvelinde bir tiyatronun gişesinde çalışıyordum. tiyatronun deposu iflas etmiş bir kitapçının kitaplarıyla doluydu. orada çalıştığım üç ay zarfında aziz nesin'in ve orhan kemal'in tüm kitaplarını okudum sanırım. kendisini bana ne çok sevdirdiğini o akşamüstü fark ettim.

şimdilerde pek okunmuyor. çok yazmanın bir kötü yanı. daha çok çocukların elinde. böyle gelmiş böyle gitmez'ini ama herkesin bir vakit okuması güzel olur.

devamını okuyayım »
25.06.2013 22:50