alayli psikolog

  • çılgın (138)
  • 570
  • 53
  • 20
  • 0
  • dün

istanbul'da yaşayıp zevk almaya çalışmak

tuzla demişken 23 yaşlarımda kadıköyde çalışıyordum o dönem 2003 falan.
her gün 130 a ile gidip geliyorum böyle, yer bulmak zaten mümkün değildi, giderken tuzla dan dolar gelirdi, dönerken kadıköy rıhtımdan.

ayakta uyuyup yere düştüğümü hatırlıyorum,
kaynarcada yer bulup oturduktan sonra 2 dk uyuya kalıp son durağa gittiğimi
koltuktan yere düşer gibi olup yeri öpme hissi yaşadığımı unutmuyorum

evden otobüse yürüme mesafesi, otobüs yolculuğu, iş yerinden otobüs durağı tam 2 saat, dönüş yolu ile 4 saat. çok geçmeden bir gün düşündüm ne yapıyorum ben ya, günde 4 saat ayda 120 saat yapar, ki buda tam 5 beş) gün demekti.

düşünün ya ayda 5 günü
yılda 60 günü (2 ayı) yolda geçiriyorsunuz, çoğunluğu ayakta yada sızarak. bu saçmalığa o yaşlarda ayıkıp kararımı vermiştim bu şehirden ayrılmaya.

çok deneme yaptım, kadersel mevzular mı deyim, işler yolunda gitmedi mi, hep geri döndüm. sevmiyorum istanbulu son kez bu ay gidiyorum inşallah. bu şehirde yaşayıp zevk almak, benim bildiğim bir mefhum değil.

adalar dan, modalardan, sarıyer tarabyalardan bazıları memnun o kadar.

devamını okuyayım »