alemara

  • 381
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 ay önce

hiçlik

en sonunda kavuşulan.

unutmayınız, kavuşmak önce beraber olduğunuz ve sonra koptuğunuz bir şeyi refere eder.

"allahtan geldik yine ona döneceğiz" ve "topraktan geldik yine toprağa döneceğiz" argümanları da aynı noktaya işaret etmeye çalışır. (bkz: dönmek)

çalışır diyorum, çünkü en basitinden gömülen ile yakılan bir değildir. moleküler düzeyde döndükleri yer de aynı değildir. biri gübre olur, diğeri tuzlu sudaki toksin bileşim. (bkz: küller denize)

ölçek düzeyinde sırf tahayyül edilemeyecek büyüklükte bir boşluğun (boşluk değil elbette, uzayda 'boş' bir şey yok) içerisinde en kral entrikayı yapabilecek kadar nöron sayısını ilerletmiş insanoğlunun bile tatmaktan kaçamayacağı başlangıç koşuludur. hala hatalı bir tasarım, kusurlu bir makinedir insan dediğin evrilmiş şempanze.

sonsuz girdabın raslantısal döngüsüne inanmak ile evrenin merkezinde bir öküzün boynuzları tepesinde oturmak düşüncesine inanmanın sonuca bir etkisi yoktur.

son, hiçliğe geri dönmektir. karanlığa ve boşluğa. bilincin, ahlakın, sinir hücrelerinin olmadığı koşullaradır dönüş.

endişe etmememiz gereken, ve hatta istesek de edemeyeceğimiz durumların açıklamasıdır.

dönmezsek zaten hiç bizim olmamıştır.

devamını okuyayım »