annl

  • 1055
  • 33
  • 5
  • 0
  • 3 gün önce

anıl

ismimle tanışmamız yaklaşık 18 sene öncesine falan denk geliyor olsa gerek, anıl olum koşma düşersin, ne zaman okula gidecen bakalım anıl, anıl bak dayak geliyo gibisinden kalıpları duya duya anlıyorum ki bu her cümlenin başına sonuna mütemadiyen gelen anıl, benim ismim..

velhasılı kelam hep sevmişimdir, çok fazla bulunmamasından mıdır, çok az da olsa arada bir aynı ismi taşıyan bir kızla denk gelmekten midir bilmem ama cool gelir bana kendi ismim -öyle de bi narsistim işte-

bu sevgim azalmadan, sıkılmadan, adeta her geçen gün tazelenen bir aşk gibi sürüyordu ki -(bkz: can sıkıntısından mübalağanın amına koymak)- kendisinin çok ama çok tatsız bir özelliğini çok ama çok tatsız bir şekilde öğrendim

efendim bu mına kodumun ismini bu hepimizin bildiği sevdiği kullandığı q klavyede yazarken, dikkat etmeden sağ eliniz bir tuşçuk sağa kayarsa noluyor biliyor musunuz? biliyor musunuz diyorum!?!? hiç klavyelerinizi kontrol etmeye zahmet etmeyin, ben hemen söleyeyim: anoş! ben böle geyimsi, böle travestimsi bişi görmedim!

daha iş hayatına yeni yeni alışmaya başladığım, insanlara kendimi yavaş yavaş kabul ettirdiğim şu taze ofis günlerimde; müdüre aceleyle attığım mailin sonunda ismimin yazması gereken o kahrolası yerde "anoş" yazdığını görmenin, bu gerzekliğin altına kelimenin tam anlamıyla imza atmanın kafası çok başka gerçekten. daha sayfalarca yazsam az..

devamını okuyayım »
15.09.2010 16:07