antiochus31

  • 1743
  • 41
  • 11
  • 3
  • bugün

terhis belgesiyle nizamiyeden çıkılan an

bana ve devrelerime çok da heyecan yaşatmamıştır. çünkü sevgili suserlar;

biz o güne ortalama 10 gün kala gazinoda kurtlar vadisi pusu izlerken biri gelip haber kanalı açtı. biz hizmet süresi 1 ay uzatılan 99/4b celbi idik ve bunu bu şekilde öğrendik. tabi karantina da iptal oldu.

sonraki işimiz gireni çıkarmaktı. bulunduğumuz birlikte biz fazlalıktık. asker çoktu. telefonlarla, satranç, masa tenisi, çay, kahve, kola-çekirdek döngülerinde oyalanıp sabahtan akşama kadar zaman geçirmeye çalışıyorduk. genellikle sivildik ve çok da karışan eden yoktu. derken bir twitter olayı patlak verdi ve ülke genelinde akıllı telefonlar toplatıldı. biz mecburen verdik çünkü şofördük ve kimde ne olduğunu bilmeyen yoktu. işte o andan sonra zaten tadı kaçmış tezkere tamamen unutuldu gitti.

telefon olmayınca iti kopuğu bize sarmaya başladı. biz de mecburen koğuş bazında bir bloklaşmaya gittik. o kadar sıkılıyor ve zamanımızın heba edildiğini düşünüyorduk ki çıkınca bu hissin bir rahatlamaya dönüşmeyeceği kesindi.

iki kez karantinaya girip çıktık. şafak -32 olup ilişki kesmek için sağlık amirliği önünde beklerken yanımızda bizimle beraber çıkacak olan 99/4c celbi de vardı. onlar sıraya yığılmış, kapı önünde form doldurmak için birbiriyle yarışır ve bir an önce işlerini bitirip rahatlamak isterken 99/4b celbi yere oturmuş, içenler sigara yakmış muhabbete dalmış, sırayı siklemeyen bir pozisyondaydı. isterse sıra yarın gelsindi. 40 gün önce alınan telefonlar hala geri verilmemişti ve nasılsa zaman 2 aydır geçmiyordu.

terhis günü de nizamiyeden çıkarken bir an önce memlekete gidip kaybedilen zamanın telafisini yapmak vardı aklımızda. kimse çıktığına sevinmiyordu zaten çünkü o sevinç çoktan kursağımızda bırakılmıştı. iyi kötü kurtulmuştuk ve sıra bunu unutup yeni dertlerle uğraşmakta idi.

devamını okuyayım »