antoine roquentin

  • 290
  • 0
  • 0
  • 0
  • 7 ay önce

fakir baykurt

" niçin yazıyorum?

okurlarımla yazınsal söyleşi yaparken önüme değişik düşüncede kimseler çıkıyor: " siz bir amaç uğrunu yazıyorsunuz öyle mi? yani sanat kaygısıyla yazmıyorsunuz?!" kimi zaman 180 derece yanlış anlaşılıyor: bana öyle gelir ki, yurdumuzda sanat kaygısı benimkinden yüksek olan yazar yoktur. elbet " sanat için sanat" değil, ama benim çabalarım aynı zamanda sanat içindir. sanatı ben bir amaca doğrultmuşum, onu halkımın yükselmesi amacına bağlamışım. gene yanlış anlaşılıyor: "öyleyse sen toplum için yazıyorsun, birey için yazmıyorsun, birey seni ilgilendirmiyor?" şu bendeki özgüvene bakınız: birey kaygısı benimki kadar yüksek yazar da yoktur.

bizim toplum ne yazık kulaktan geçiniyor. çok yerde okurlar, kitaplarda bin kez yanıtlanmış sorulara dönüp dönüp yanıt istiyor. " kimi yazarlar kendim için yazıyorum diyor. peki sen kendin için yazmıyor musun?" inançlarımı, ilkelerimi açık seçik belirttim. halkım ve ilkelerim için yazmak aynı zamanda kendim için yazmak sayılmaz mı? kendime aykırı olacaksam niçin yazarım, daha doğrusu nasıl yazabilirim? ben insanların, toplumun, halkın tanık olduğum acılarını yazmasam çatlarım. yazarak çatlamaktan kurtuluyorum. bu nedenle yazdıklarım aynı zamanda kendim için yazmak oluyor.

demiştim, sorunun yanıtı bir yanıyla açık, bir yanıyla karmaşık. açık seçik anlatabildim mi bilmem?.. "

devamını okuyayım »
11.07.2014 17:50