arrsu

  • 1398
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 ay önce

chuck

bitti. söylenecek çok da bir şey yok aslında. chuck'la birlikte biz de büyüdük, değiştik. onun gibi hayatımızın aşkına rastlayamadık belki ama umut etmesi bile güzeldi. tez yazma bahanesiyle gittiğim okul kütüphanesinde izliyordum 2. sezonu ve zamandan çok bir şeyim yoktu o vakitler. artık büyüdüğüm ve işten eve köprü trafiğini alt edip geldiğimde kalan zamanda ne yapacağımı şaşırdığım bu günler ise son bölümünü ancak dün izlememe müsaade etti.

--- spoiler ---

hiç sevmediğim bir son sezon izletti bize chuck ama yine de son bir kez daha gözümüze bir hayli toz kaçırarak bitti. üzüleceğimi biliyordum. ama sanki chuck başladığı noktaya geri döndü, yine burbank'te, yine yalnız, yine avluda morgan'la birlikte ve yine kalbi kırık. burktu beni bu durum. sarah'nın chuck'a yabancı gibi davranması kötü koydu. sarah casey'nin verdiği cd'deki görüntüleri izlerken, casey chuck'a sarılırken, chuck sarah giderken üste bir başına kaldığında, ellie ile awesome taşınırken, alex casey'e mutlu olmayı hakediyorsun derken, jeffster take on me ile hayallerini gerçekleştirme yoluna girerken ve chuck ilk bölümdeki sahilde sarah'ya hikayelerini anlatırken. buruldum. ilk bölümdeki sahil sahnesinde yeni bir gün doğuyordu, hava yeni ışıyordu, bu kez ise gün sona eriyordu, kararıyordu hava. başlarken a comet appears ile umut etmeye başlamıştık, biterken rivers and roads ile herkes bir tarafa savruldu. umarım o öpücük gerçekten sihirlidir ve chuck yine yataktan kalkmak istemediği günlerine dönmemiştir. çünkü "aces charles, you're aces."

--- spoiler ---

chuck da hayatımızdan gelip geçti. bir devir daha kapandı. geride hep hatırlanacak sahneler, muhteşem müzikler, güzel anılar bırakarak.

we'll miss you like hell.

devamını okuyayım »
15.02.2012 21:50