asq me

  • hippi (423)
  • 886
  • 0
  • 0
  • 0
  • 6 ay önce

her işi yolunda giden insan

yoktur.

(bunu 30 yaşıma merdiven dayamışken idrak etmem ne kadar gerizekalı olduğumun en büyük ispatı öncelikle belirteyim.)

her işi yolunda gideyazan insan vardır. şöyle ki, şükretmesini bilen, bunu layıkıyla yapan insanlar gerçekten de dışarıdan bakınca her işi yolunda giden insan oluveriyorlar.

layıkıyla şükretmek ne demek peki? sadece elde ettiği başarılara, maddi-manevi değerlere değil, başarısızlıklara, kayıplara da şükretmek demek.

üniversite zamanlarından, yurtta tanışıp çok sevdiğim bir arkadaşım -adı ahmet olsun bu entryde- var. tanıştım tanışalı adamın her işi rastgidiyor zannediyodum bahsettiğim aydınlanmayı yaşayana kadar. ahmet anan seni kadir gecesi doğurmuş olm dedikçe gülerdi, hala gülüyo, allah sağlık afiyet versin güzel adam ahmet.**

ahmet arabasını satacak oluyo mesela, tam anlaşmış, adamla buluşup notere gidecekler, alacak olan adam vazgeçiyo, satamıyo arabasını ahmet. işte bu olayı bana öyle bir anlatıyor ki, ulan diyorum ahmet'e bak arabayı ne güzel satamamış. keşke ben de böyle güzel araba satamasam. kaç yıldır sevdiği-sevgili olduğu kızdan ayrılıyo, ahmet yine bildiğimiz ahmet. üzülüyo tabi, hala aklına geldikçe uzaklara dalıp gidiyo farkediyorum, ama dünyanın sonu olmuyo hiçbir şey ahmet için. vardır bunda da bir hayır deyip yoluna gitmesini biliyo. burada tek tek anlatmak namümkün, tanımanız gerek ahmet'i.

diğer taraftan, her işin yolunda gitmesini istemek hayatı tam anlamıyla idrak edememeye bir davet aslında. adını şükretmekten alan bir güzel adamın da dediği gibi bu konu:

"her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar? göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu?"*

devamını okuyayım »