aurora

  • 140
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 ay önce

kediyi 8. kattan atan çocuk

kediyi benim miniklerimden beyaz olanına benzettiğim video.

üç dört ay önce bahçemizde bulduk bu iki tontiği, daha ufacıklardı. anneleri yoktu sanırım çünkü çevrelerinde büyük bir kedi hiç görmedik . bahçemize sığınmışlardı korkudan. evde beslemek istedik ama sürekli bizden kaçtıklarından bunu başaramadık. biz de bahçeye güvenli bir yer yaptık onlar için, orada oluyorlar hep.
hem nasıl kaçmasınlar ki? bir şeyler yaşadılar belki, zarar verdi bazı kimseler onlara, onlar da korkuyorlar haliyle. nasıl korkmasınlar, nasıl savunsunlar kendilerini yavrucaklar?
beslemeye başladık biz de. öyle tatlılardı ki, hala da öyleler. günden güne biraz daha büyüdüler. ilk günlerde daha çekingenlerdi, zamanla biraz korkuları azaldı. beni, annemi görünce koşmaya başlıyorlar hemen. miyavlıyorlar tatlı tatlı. az da olsa sevdiriyorlar kendilerini yine şimdi. alışıyorlar, güvenlerini yavaş yavaş kazanıyorum. ilerde belki onlara daha fazla sevdirebilirim kendimi.

benim anlamadığım şey; siz nasıl ortamlarda yetiştiniz lan, içinizde bu kadar nefreti barındıracak ne yaşadınız, neden bu kadar kötüsünüz? o minik yavru size ne yaptı da ona bu kötülüğü yaptınız? kim bilir ne kadar canı yandı düştüğü an, neye uğradığını şaşırdı. o kısacık, kimseye zararı olmayan yaşamı da sona erdi.
ne bok geçti elinize? ağzınıza sıçayım ben sizin.
videoyu dayanamadım sonuna kadar izledim, kafama sıçayım hala etkisindeyim. videodaki arkadaki tepkisiz lavuk, babası olduğunu düşündüğüm orospu çocuğunun ''hadi, hadi at'' gibi sözleri, o yaştaki veletin suratındaki iğrenç gülüş..
videodaki o kadar pisliğin arasında tek güzel şey o masum, tatlı kediydi. benim beyaz miniğime benziyordu miyavlaması, görünüşü ve tatlılığı tıpkı onun gibiydi. benim ona baktığımda, her ilgi gösterdiğimde mırıldandığını görmek içimi mutlulukla doldururken siz nasıl bu kadar vicdansız olup atabildiniz onu? hiç mi acımadı içiniz hiç mi?

biliyor musunuz? hepimiz geberip gideceğiz bir gün; yok olacağız yani, geriye kalan tek şey nasıl hatırlandığımız olacak. bu ve bunun gibi mahluklar ne hayatında doğru düzgün bir şeyleri, birisini sevebilecekler ne de hayatlarında faydalı şeyler yapabilecekler. bok gibi hatırlanacaklar.
ömrümüz ne hiçbir insanın ne de hiçbir varlığın canını yakmayacak kadar kısa. sevmek öyle güzel ki aslında, keşke tadına varabilseniz.

devamını okuyayım »
22.04.2016 22:24