be realist demand impossible

  • 5
  • 0
  • 0
  • 0
  • 11 ay önce

cm maçlarını takım elbise giyerek izlemek

tesadüfen başlığını görünce kahkaha attıran olay. hahahahhah ulan ben sadece kendim yapıyorum sanıyordum bunu. bak ekşi sözlüğü bu yüzden seviyorum.

sene 2002 falan olması lazım. o zamanlar ortaokuldayım. ilçede oturduğumuz için okul 3:15'te biter bitmez soluğu 15 dakikada evde alıyorum. içeri girince zaman kaybetmemek için hemen masaüstü bilgisayarın power tuşuna basıp tuvalete koşuyorum. tuvaletimi yapıp kravatımı bir köşeye fırlatıp geçiyorum cm 01/02'nin başına. o senelerde okullara üniforma zorunluluğu vardı hepinizin bildiği gibi. üzerimde gri dar kesim kumaş pantolon, beyaz gömlek ve lacivert blazer.

ben de maçlara dar kesim gömlek ve pantolonun içinde, şık giyimli bir guardiola edasıyla dik ve gururlu bir duruşla başlardım. anatoli todorov'lu, evandro roncatto'lu aslanlarım günündeyse işaret parmağımı her golden sonra öpüp sallayarak totemimi yerine getirirdim. ama kritik bir maçta gerideysek terden sırılsıklam olmuş gömleğim pantolonun dışına çıkmış, bilgisayar başında yılmaz vural gibi kendimi ordan oraya atardım.

annem bi' koltuktan endişeli gözlerle beni izlerdi. şimdi anlıyorum ki o bakışlar "biz bu çocuğu yaptık ama olmamış mı acaba?" bakışlarıymış.*hey gidi günler.

devamını okuyayım »