beduh2468

  • energizer tavşanı (789)
  • 574
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 ay önce

kıtır

kıtır'da yalnız içilen öğlen birasının, hatıralara düşen yerinde; acemi, hevesli, bol şiirli gençliğimle otuz dakika söyleştik. yapma dedim ona...bir şarkı için uzun bir yolculuğa çıkılır mı? diye sordu. yalnızca şarkıları hatırla dedim, kardeşlerimi unutmadım, ağbimin sevdiklerini, sevdiklerimi...unutmadım ama unutuldum, dedi. "ben bütün yalanlara inanacak kadar kimsesizdim" , kimse beni özlemesin, kimseyi korkutmak istemiyorum artık dedi ve kalktı masadan...kimsesizliğime döndüm...neyim varsa bu şehire borçluyum, bu şehrin bana sunduklarına. kıtır'ın değişmeyen kardeşliğine, ağbimin sevgisine, sevdiklerine açılan kapısının etime bölüştürdüğü yerde, gündeliğe mecburi istikametimi,arada duran varlığıyla, katlanılır kıldığı için, kıtır'a...ankara'ya...

devamını okuyayım »
27.11.2013 14:28