belespritribinebandim

  • minyonların sevgilisi (41)
  • 954
  • 13
  • 2
  • 0
  • 3 gün önce

hatırladıkça iç burkan garibanlık anıları

yağmurun deli gibi yağdığı ve dışarıda 1 dakika bile durulamayacak bir akşam. kuzenim ailevi sebeplerden ötürü her zamanki gibi meteliğe kurşun atmakta. itü'den çıkmış, akbili tek basımlık dolu ve cep delik cepken delik bir vaziyette belki insaflı bir minibüsçüye denk gelirim de elimdeki birkaç kuruşla beni beşiktaş'a atar, oradan da üsküdar'a geçerim diye düşünmüş. çevirmiş bir tanesini, binmiş:

-abi ben beşiktaş'a kadar gidicem, elimdeki tek para bu, burada okuyorum zaten, plakanızı alsam ve bir dahaki sefere kalan bozuklukları size ödesem?
-olmaz, kusura bakma
-abi valla gelir öd..
-kardeş kusura bakma lütfen iner misin
-abi köprüden yürünüyor olsa yürüyeceğim, ama gerçekten sadece 1 basışlık akb..
-lan s.tir git in arabadan allaallaaa

kuzen o yağmurda maslak'tan beşiktaş'a yürümüş o gün. 1 hafta yataktan kıpırdayamadı. ayakkabısı da yırtıkmış, ayak tabanları felaket haldeydi.
o minibüsçünün çocuklarına allah bunları yaşatmasın inşallah, ama sağduyu nasip etsin.

devamını okuyayım »
30.01.2014 22:02