benim bir ismim var

  • 293
  • 4
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

dragon age inquisition

bu hikayede de yeni bir karakter tanıyacağız. bunu şimdilik bir yere bırakırsak;

tüm dünyayı ilgilendiren ölçekte bir olayın yaşanması için erkendi bence. özellikle ikinci oyunun bir şehir içerisinde geçme saçmalığını göz önüne alırsak zaten dünya hakkında adam akıllı hiçbir şey bilmiyoruz. e durum böyleyken böylesine büyük ölçekte bir vâka haliyle gereksiz hissettiriyor.

yeni bir karakter mevzusuna gelirsek... bununla ve bu genel konseptle ilgili bir sorunum var. bu strateji artık bir pazarlama stratejisine dönüşüyor. sonuçta bu oyunu hikayesi için alacağım ve oynayacağım. fakat her seride yeni karakterlerin tanıtılması sanki hikayenin bir önemi yokmuş da oyun tuttukça yeni bir karakter üretelim ve kârımıza bakalım düşüncesinin egemen olduğunu gösteriyor. her oyunda çok güçlü, ejderleri kesebilecek, dünyayı değiştirebilecek karakterler söz konusuysa, bir, daha önceki karakterlerin özelliği kalmıyor, iki, asspull kavramının hikayenin itici gücü olduğunu gösteriyor ki tüketime yönelik olduğunun başka bir göstergesi.

oyun sektöründe anlatılan hikayelerde sıklıkla yapılmaya başladı bu maalesef. ilk oyunda grey warden'ı oynadık bir sebepten dolayı çok güçlü ve yetenekli bu arkadaştı bu, eyvallah. ikinci oyunda da aynısı ve üçte de ve dört, beş... miktarın fazlalığını bir kenara bırakalım... nitelik açısından bakarsak da hikaye açısından daha önceden tanıdığımız karakterin hikaye hakkında bir niteliği olması lazım. sonuçta bu insanların hikayesi bu bir yerde ve bir baş karakter tanıştırdıysan hikayede onu itici güç olarak tutmak zorundasın.

adam gibi cephe aldırırsın her birine, sonra bunlar amaçları doğrultusunda birbiriyle zıt düşer -örnek veriyorum. sen bu karakterleri ve onların amaçlarını hikayede bir detay olarak barındırdığında görevini yerine getirmiş olmuyorsun. inquisition'da grey warden'ı alistair'i görmek pek önem barındırmıyor hikayede ilk oyundaki kadar önemi olmadıkça. sadece bir süs olmuş oluyorlar. elimizde yine sadece kâr getirdikçe yazılan ve bir bütünlüğe, kurguya sahip olmaktan uzak, bittiği yerden yama yapmaya dayalı ucube çıkıyor ortaya.

eski karakterlerin üzerinden gidilmemesi dramı da düşürüyor. ben her oyunda yeni karakterler tanıyacak bunların hikayesinden gideceksem aynı oyunu oynasam ne olur, başka oyunu oynasam ne olur?

aslına bakıldığında zaten hikayeye ayrılan içerik de çok kısa oyunlarda. ideal bir hikaye gözümde ilk oyunun en az iki katı olmalı, en az.

umarım genel olarak bu kriterle ilgili pozitif gelişmeler söz konusu olur. gittikçe niteliğin yitiriyor çünkü oyun sektörü. hiçbir zaman mükemmel değildi bu yönden fakat iyiye gitmesi yönleri iyiye gideceğine ucuzlamaya başladı.

devamını okuyayım »
04.05.2014 15:05