beyaz gilli davsan

  • 1429
  • 7
  • 2
  • 0
  • evvelsi gün

sergül kato

kaç yıldır takip ederim, hatırlamıyorum bile. sanırım yaşadıkları kasaba gibi yerden kurtulup nagoya'ya taşındıklarından beri.

sergül bana hep depresif gelmiştir. bunu da çoğunlukla yalnızlığına, gurbette oluşuna bağlardım haliyle. yazları evinden, söke'sinden yayınladığı postlar da beni kanıtlardı sanki. daha bir canlı, mutlu, huzurlu olurdu o dönemler.

geçen yaz türkiye tatilinde neredeyse hiç paylaşım yapmadı. bir şeyler vardı ama belirtmedi hiç. meğer efsuncuğa hamile olduğunu öğrenmiş o ara. japonya'ya gider gitmez müjdeledi. sevindim... o kadar sevindim ki... işte japonya onun için anlamını buldu nihayet dedim. efsun doğdu. dünyalar tatlısı bir melez. sergül değişti. çok mutluydu, videolarda bile cıvıldıyordu sanki. sonra türkiye'ye geldiler, hatta sonra arkalarından yoshi geldi. döndüler. sergül yine mutsuz göründü bana. "efsun dolayısıyla yoruluyorum, uykusuzum, ağrılarım var" diyordu ama bana nedense başka bir şey varmış gibi geliyordu. şimdi düşünüyorum da, hissetti mi ne?

ve dün... sabah işe gelmeden kahvaltı başında instagram'ı açtım. ilk karşıma gelen sergül'ün "ölüyorum" yazısı oldu. dondum... dondum... kuş olup yanına uçmak, sarılmak, onunla ağlamak istedim. işe nasıl gittim, bütün günü nasıl geçirdim, nasıl uyudum bilmiyorum.

çok büyük bir acıyla sınanıyor. allah sabırların en büyüğünü ona versin. başı sağolsun...

devamını okuyayım »
22.12.2015 09:50