bireyinbiri

  • 1399
  • 3
  • 0
  • 0
  • 3 hafta önce

14 mayıs 2009 duman ankara konseri

eski, eski, eski şeklinde bağıran kitleyi vals isimli parçalarını söylerken kimseyi duymadım, canımı sıkmadım, fikrini sormadım ben kısmına vurgu yaparak ilk ayarı verdikleri konser. o esnada batuhan mutlugil ve ari barokas gülme krizine de girdi.

bu adamlar sahneye kıçlarını dönerek, içlerinden geleni, kimseyi takmadan icra eden bir grup. bu sebepten dolayı diğer gruplarla kıyaslamak yanlış olur. o kadar eski parça isteğine başka bir grup olsa samimiyetsiz bir şekilde “siz istersinizde biz çalmaz mıyız canlarım benim” şeklinde cevap verebilirdi. ama bu adamlar “biz bunu çalarız isteyen dinler istemeyen dinlemez” tavırlarını ilk günden bu yana koruyorlar.

konsere gelince yeni albümlerden 17 adet şarkı ve rüyanda görsen inanma ile sahneye veda ettikten sonra, büyük bir çoğunluk yuuuuh sesleri eşliğinde alanı terk etti. çaldıkları şarkıları da albümdeki halleri ile etine suyuna dokunmadan sundular. itiraf etmek gerekirse çok da istekli değillerdi.

bis sonrası tekrar sahneye çıkan grubun şarkıcısı ve gitarcısı kaan tangöze “ayıkladık di mi onları. biz bize kaldık arkadaşlar. eskilerden çalabiliriz artık” diyerek ikinci ayarı verdi eskici kiteleye. bu kez gerçek duman sahneye dönmüştü.

sonrasında ise yürekten ve içten bir şekilde bekleyen dinleyenlerine ardı ardına; seni kendime sakladım, yanıbaşımdan, bu akşam, köprüaltı, bu aşk beni yorar, tövbe, rezil, en güzel günüm gecem ve hatırlayamadığım birkaç parça daha söylediler. şarkı aralarında kaan “yabancı yok di mi! aceleniz yoktur umarım. biz bizeyiz yani. siz varya, siz varya, siz varya falan filan” gibisinden cümleler kurmaya çalışarak bekleyen dinleyenlerinin kalbini bir kez daha fethetti.

onlarca kez duman konserine gitmiş biri olarak diyebilirim ki gittiğim en iyi açıkhava duman konseri buydu.

edit: eskici kitle (bkz: festival insanı)

devamını okuyayım »
15.05.2009 02:28