black rose immortal

  • 1091
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

fury

savaş filmlerini sevmememe rağmen, amerikan klişesi kahramanlık hikayesi izleyeceğimden çok emin olmama rağmen hele de bu kadar yüksek imdb puanı olur mu ya, kesin beğenmeyeceğim diye önyargıyla gitmeme rağmen çok güzel, güzelden öte bir filmdi.

--- spoiler ---

lisedeyken çok kafa bir tarih öğretmeniz vardı. doğuda askerliğini yapmıştı. "oturup konuşsan belki onlarca ortak noktan çıkacak olan birini, başkası istiyor diye öldürmen gerekiyor savaşta" demişti. işte savaş tam olarak bu. ve film bunu 3 farklı yerde ifade ediyor.

norman'ın ilk geldiğinde ateş etmeyi reddetmesi, çocukları vurmak istememesi, yakaladıkları adama zorla bile olsa ateş etmemesi.
piyanosunu çaldığı kızla yakınlaşması, el falı bakması, yardımdan iyilikten bahsetmesi.
ve son sahnede, kendi yaşlarında bir askerin onu ele vermemesi.

2. dünya savaşı meraklıları, cephane, mühimmat, tank bilirkişileri, savaş stratejisi uzmanları filmi beğenmeyebilir ama filmin başından sonunda büyük bir rahatsızlıkla izlemiş olduğum filmin bende uyandırdığı en büyük duygu "savaşın gereksizliği" oldu. herkes büyük bir aksiyon izlemeye gitmiş olacak ki, yemek sahnesinin gereksiz olduğu bile dile getirilmiş.
herşeyden önce oradaki en büyük hikaye, atları öldürmek zorunda kaldıkları zamanı hatırlamalarıydı. aslında hepsi wardaddy'i çok sevmelerine rağmen, bir yandan da onun emrinde olup, savaşmaktan yorulmuşlar. grady gibi pislik bir insanın o sahneyi hatırladığında birden insanlığından utanması, bible'nin bile brad pitt'e kafa tutması bunun göstergesiydi. ben şimdi birbirlerine girecek derken, gordo'nun özer dilemesi, haydi gidiyoruz diyince, hır gür çıkmadan hepsinin kalkması, emir komuta zincirinin de örneğiydi.
kızın birden norman'la baş göz olmasına laf edenler olmuş. savaş ortamında, kız yatağın altına saklanıyor. elbet gelip biri yapacak. korku içindeyken, piyanonun çalındığını duyuyor. ne hisseder? bundan daha doğal bir his olabilir mi? en boktan durumda, sevdiğin bir şey oluyor. tabiki yelkenleri suya indirirsin. ama gidip çocuğun yanında şarkı söylemeye başlamasını gereksiz buldum. en azından gülümseyip uzaktan bakabilirdi falan. belki cesur, atik bir kız ne bilecen ama dimi?

ben biraz da almanların gözüyle görürüz diye bekledim ama sonuçta onu yapmak çok daha zor ve filmi hayli uzatırdı. nihayetinde bir amerikan filmi izliyoruz, bu eleştiri bile bence yeterliydi. filmin sonunda kahramanlık törenleri falan izlemedik ya bu bile yeterliydi.
--- spoiler ---

film baştan sonra savaşın kötülüğünden, gereksizliğinden, insanların, içindeki iyiliği bir kenara koyup, savaşmak zorunda bırakılmasından bahsediyor. bence bu senenin en iyi filmi.

devamını okuyayım »
30.10.2014 10:22