bonit

  • 119
  • 27
  • 9
  • 0
  • 3 gün önce

aniden gelen anksiyete atağı

başıma gelmeden önce nasıl bir şey olduğunu bilmiyordum. nefes alamıyormuş hissi, bulunduğun ortamın dar gelmesi, kalp atışının bir anda yükselip 150’leri bulması, mideye giren kramp.
geçirmeye çalışmak için temiz havaya çıkıp derin nefes almaya çalışıyorum ama sadece bir miktar etkisi azalıyor. aklımdaki düşüncelerden uzaklaşmaya çalışıp başka bir şeye odaklanayım diyorum olmuyor.
yalnızlık hissi, bir boka yaramadığın düşüncesi en kötüsü de ömür boyu süreceğini düşünmek.
bağırmak istiyorsunuz bağırmaya gücünüz yok, ağlamak istiyorsunuz çözüm olmadığını biliyorsunuz.
geceleri uyuyamıyorsunuz. uyusanız da uykunuz belirli periyotlarda bölünüyor. tekrar uyumak için çabalıyorsunuz.
aldığınız ilaçların da etkisini göremedikçe için işinden çıkamıyorsunuz.

devamını okuyayım »