cemaziyelevvel

  • 388
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 yıl önce

mihriban

bir şaire lambada titreyen alevi üşütmüş kadındır mihriban. bu dizeyi yazan şairi aşk kağıda yazılmıyor diye çaresiz bırakmış olan da yine ta kendisidir. karakoç der ki mihriban diye bir kimse yoktur. sembol bir isimdir. sorulur, olmayan birine hisler böyle tarif edilir mi? der ki, hislerin muhatabı elbet vardır...
yani sevilen seveni düşürse de dile, seven sevdiğini düşürmemiştir.. bana soracak olursanız o muhataba da mihriban'dan başka isim böylesi yakışmamıştır.

her nesnenin bir bitimi vardır da, aşkın hududu yoktur. ne de güzel söyler karakoç.

böyle anlatması güzeldir de, bir de der ki;

unutmak kolay mı deme,
unutursun mihribanım.
...
beni değil kendini de
unutursun mihribanım.

mihriban'dan aitlik ekini kaldırmak gelmez içimden. aşkın hudutsuzluğundan bahsederken mihriban'a, böyle söylemek ne acıdır.

unutursun mihribanım.

devamını okuyayım »
20.04.2013 00:06