dahabeyaz

  • 248
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 yıl önce

yatılı okul yalnızlığı

buz gibi odalarda, ailen ile geçirdiğin sıradan bi günü özlerken, yanıbaşında ders çalışan/uyuyan/sohbet eden insanların aslında sana ne kadar uzak olduğunu farketmek, orada ne işin olduğunu sorgulamaktır. veya, sen o küçücük yaşında, orada kendini iyi hissetmeye çalışırken, senin yaşındaki binlerce küçüğün ailelerinin yanında meyve yiyerek televizyon seyretmekte olduklarını ve bu sırada kendilerini nasıl hissettiklerini hiç mi hiç sorgulamadıklarını farketmektir.

bunu hissettiğim bir akşam hatırlıyorum. yurdun alt katında kalan temizlik vs işleri ile görevli ailenin evinden gelen hababam sınıfı müziği kaloriferin kıyısında kat kat eşofmanları ile ısınmaya çalışan oda arkadaşımın kocaman mavi gözlerinde ani bir gözyaşı seline sebep olmuştu. ağladığını görmek değil asıl yalnız hissettiren, asıl sorun onun için o anda hiçbirşey yapamayacağını görmek. zamanı geri alamadığın sürece, ister sarılıp teselli etmeye çalış, ister maymunluk yapıp güldür, istersen çek git odadan, hiçbir şekilde kurtaramazsın onu yalnızlığından. kendi de hiçbir şey yapamaz aslında, çünkü özlemek değil derdi, yalnızlık artık onu ele geçirdi ve asla çıkmayacak aklından.

devamını okuyayım »
03.02.2011 15:52