damdaki moan

  • mülayim ama sempatik (535)
  • 500
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 yıl önce

unutulmayan garip arkadaşlar

yaşar abi.

üniversitede yurdun hemen kenarında kapalı pazar yeri vardı. senede 1 hafta fuar olurdu. yurdun memurları tanıdık. bitanesinin akrabası stand açacakmış eleman lazım olmuş. hani broşür falan dağıtılacak. kombi satan, doğalgaz işi yapan bi firma. yapar mısın dedi. öğrenciyim her yol mübah seve seve dedim. fuardan bir gün önce gittim. sahibiyle tanıştık. şeker gibi adam. ben hergün gelemem. ama yaşar abin burda olcak bişey olursa yanında o var dedi. yaşar abi dediği adama bi baktım. bembeyaz gömlek çizgili, kumaş bi yelek. aynı kumaştan jilet gibi ütülü bi pantolon. cilalı ayakkabı. 40 yaşlarında bir adam. saçlar desen tatar ramazan. eyvah eyvah dedim. bu ne la böyle? neyse günlükte 20 tl yevmiye verecekler. kıyafet serbest. sabah 8, akşam 10! idare etcez artık dedik.

ertesi gün işe gittim. yaşar abi benden önce gelmiş. bacım yanlış anlama börek aldım fazla yer misin?

yanlış anlamak??
börek???

çay alayım dedi. öğrencisin sen! abi yerim de çayı ben alayım dedim. olur mu bacım sen otur etrafa bak dedi. gitti çayı aldı geldi. yedik birlikte. ikide bir yanlış anlama diyo. anlamasam bile anlayasım geliyo. arada bir de gülesim.

hemen karşıda vestel stand açmış. ama onun hostesler bildiğin stand hostesi. kısacık etekler, topuklu ayakkabılar falan. öyle ben gibi oturcak ne sandalyeleri var ne masaları. ikinci gün tabii tüm gün karşılıklı bakışıp gülüşüp kolay gelsinler başlayınca yoruldukça bizim oraya kaçıp 5 er dakika oturup ayaklarını dinlendirmeye başladılar. onlar her geldiğinde yaşar abi yanlış anlama bacım buyur otur diye kalkıp onlara yer veriyodu. zaman geçtikçe bakıyosun adamın tarzı bu. tam bir kenar mahalle delikanlısı. çıkardı çocuklarının fotoğrafını gösterdi. vesikalık. ikisinde de gömlek yelek! la ne acaip adamsın yaşar abi.

3. gün! öğlene doğru kızlardan biri yine geldi oturdu. oflayıp pufluyo. hayırdır bacım yanlış anlama dedi yaşar abi. kız dedi ki ya abi şu 3 kişi başladığından beri günde 50 kere geliyo. bişeyler sorup saçma saman asılıp gidiyolar. yaşar abinin rengi attı. bacım söylediniz mi müdürünüze diyor, adam ne bilsin supervisor falan. müdür diyor. söyledik abi ama güler yüzlü olun falan demiş geçmiş şerefsiz. ilgilenmemiş. öyle olunca da bu dışardan bakınca giyimi kuşamı gayet yerinde, apaçiye falan benzemeyen 3 o.ç. asılmaya devam etmiş kızlara. neyse kız kalktı gitti. o vakit başladı anlatmaya yaşar abi ;

bacım yanlış anlama serseri değildik biz ama mahalle bizden sorulurdu. 10 kişi falandık! öyle biri falan taşınınca mahalleye gider soruştururduk kimdir nedir? hani yanlış anlama icabında karımız, kızımız, çocuğumuz sokakta geziyo, oynuyo. kim kimdir bilirdik! bişey oldu mu? gelir bize sorarlardı. ama kavga döğüşümüz yoktu. ha yanlış anlama içerdikte ama kıyıda köşede. bi bacımız, bi abimiz eşiyle geçtimi alır böyle biramızı kalkar arkamızı dönerdik ayıp olmasın, icabında rahatsız olmasınlar diye. hiç gömleksiz, yeleksiz çıkmazdık sokağa. üstümüz hep jilet. döküldü saçlar şimdi sen o zaman gör. polis gelirdi yanlış anlama devriye falan gezmezdi bize sorardı var mı gençler bişey diye.

o anlattıkça sanki öyle eski bir türk filmi izler gibi ağzım açık dinledim yaşar abiyi.

ha sen bak ne güzel okumaa gelmişsin. allah nasip ederse bitircen vatanına milletene hayırlı bi evlat olcan. yanlış anlama biz vatanını ülkesini seven insanlarız. ama siyasetle işimiz olmaz. ama savaşta en önde ben giderim. ha ailen seni ta buraya göndermiş? kime güvenmiş. önce allaha sonra sana sonra da buranın halkına. demi. e şimdi sen burda okumak isterken biri gelse yanlış anlama sana bi yanlışı olsa ben kendimde suç bulurum....

yahu dedim sen delikanlı, ne harbi bi adamsın yaşar abi... hangi insan evladı memleketine dışardan gelen bi insana böyle bi sorumluluk hisseder. bu kadar delikanlı davranır.

bak bacım yanlış anlama numaranı istemem, benimkini de vermem ama iş yerinin numarası hep dursun yanında. bi sıkıntın olur, bişeye ihtiyacın olur ben hep ordayım. gelirim bacım... sen bize emanetsin.

bu minvalde epey konuştu yaşar abi.

akşam artık saat 9 u geçmiş yavaş yavaş ortalığı toparlıyorum ben. yine o 3 genç kızların etrafında jaws gibi dolanıyo. bi baktım yaşar abi girmiş birinin koluna aşağı doğru gidiyo. diğer ikisi aksi yönde gitti. artık ne dedi, ne yaptı bilmiyom ama fuar bitene kadar bi daha gelmedi gençler.

velhasıl tanıdığım en enteresan, en garip adamlardan biriydi yaşar abi. öyle 1 hafta hem abi, hem arkadaş oldu. sonrasında okul bitene kadar bikaç kez daha gördüm. yine üstü başı jilet. efendi. hani şimdi delikanlı geçinen gençler var ya... yok abi ben harbi bi kenar mahalle delikanlısıyla tanıştım. o kadar temiz, hakkaten harbi daha da zor. kaç yıl geçti hala unutamam.

kenar mahalle dedik ama yanlış anlama sakın yaşar abi.

devamını okuyayım »