dionysia

  • 185
  • 0
  • 0
  • 0
  • 12 yıl önce

mehmetçik

bugünlerde bazılarının - sanki taşıdıkları can kendi canıymışcasına- sıcak çatışmanın ortasına atmak için çabaladığı türk askerine, kendisine duyulan sempatinin göstergesi olarak verilen isim; benim için anlamı büyük olan bir sevgi tanımlaması.

tanıdığım - daha doğrusu tanıyamadığım, bildiğim- ilk mehmetçik bundan 22 sene önce hayatıma girdi. gap projesi bünyesinde bir şantiyede mühendis olarak görev yapan babam şantiyenin teröristlerce basılması sonucu kaçırıldı. askerin yaptığı takip neticisinde yerleri tespit edilince teröristlerle askerlerin girdiği çatışma sonunda babam sağ olarak kurtarıldı; onu korumak için canını hiçe sayıp kendini ortaya atan ve teröristlerce öldürülen 20-21 yaşındaki bir mehmetçik sayesinde.

işte o günden beri ben bu olayı da, o mehmetçiği de unutmadım, hem de hiç. o nedenle de bugünlerde konu, ekonomi olduğunda iki kez, üç kez düşünüp kelimelerini özenle seçip konuşan insanların, söz konusu bir değil bir çok insanın hayatı olduğunda böylesine fütursuzca konuşabilmesine inanamıyorum. elbette herkes gibi, hepimiz gibi ben de terörün bitmesini istiyorum. kendi ülkemde içimde korku olmadan refah içinde yaşamak ve çocuğumu büyütmek istiyorum, kan üzerinden siyaset yapıp ceplerini dolduran siyasetçilerden kurtulmayı, uluslararası arenada yaşanan en ufak anlaşmazlıkta aba altından gösterilen pkk tehditinin son bulmasını, bunların hepsini ben de istiyorum istemesine ama sonra aklıma bu çocuklar geliyor. bütün bu istediklerimi onların canları pahasına istediğim aklıma geliyor ve ne düşüneceğimi, ne düşünmem gerektiğini ben de şaşırıyorum.

belki de kadın olduğum için; bırakın can almayı, tam tersine bir canlıya hayat vermek gibi mucizevi bir yeteneğim olduğu için bu kadar büyük tepki veriyorum ama son birkaç haftam hep bu çocukları düşünerek, onların sağ salim ailelerine, evlerine, sevdiklerini kavuşmasını dileyerek geçiyor. ne yazık ki bu işin dileklerle yürümediğini, dileklerin de duaların da kurşun geçirdiğini 22 yıldır biliyorum. şehit cenazelerinde anneler oğullarını toğrağa verirken "vatan sağolsun" diyorlar. vatan sağolsun elbette ama ben, bu gencecik mehmetçiklerin de bu vatanla birlikte sağ olmasını istiyorum.

devamını okuyayım »