diyeokunur

  • 26
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen yıl

amy winehouse

bu kadını dinlerken sanki benimle konuşuyormuş, çaresiz aşkını, çektiği acıyı anlatıp dertleşiyormuş hissi uyandırıyor... geçenlerde "amy" belgeselini izledikten sonra bir daha dinledim tüm şarkıları baştan sona bir daha...sandığımdan daha da sevgiye aç olduğunu, hatta tek istediğinin sevilmek olduğunu, bu kadar yüce bir yeteneğin, sahnede devleşen kadının aslında küçücük bir çocuktan daha zayıf ve yalnız olduğunu bilerek dinleyince kendimi daha yakın hissettim ona...blake'e olan tutkusunun altında yıllarca ezilmesi, şöhreti, alkışı hiçbir zaman istememiş ve sevmemiş olması, hatta yeni yeni profesyonel müzik yapmaya başladığı yıllarda bile ünlü olursa bunu kaldıramayacağından korkuyor olduğunu her fırsatta yakınlarına dile getirmesi...belki de amy'i asıl uyuşturan şey sadece biraz dertleşebilmek, ruhunu beslemek için yaptığı müziğin onu içine girmek istemeyeceği şöhret dünyasının karadeliğine adım adım itmesiydi..

tony bennett'in de dediği gibi belki de amy, gerçek cazz sanatçıları gibi büyük kalabalıklara değil; sadece küçük topluluklara seslenmek ve biraz sevgi istiyordu..

devamını okuyayım »
06.08.2016 21:55