dudagin kenarindaki egreti kivrim

  • 3261
  • 19
  • 4
  • 0
  • dün

çocuk sevmemek

içinde bulunduğum durum. "sen hiç çoçuk olmadnnmı.s" diyenlere, çocukken akranlarımı da sevmediğimi söylüyorum. zaten hep küçük adam gibi, ciddiyet abidesi bir şeydim. şimdi kötü yetiştirilen çocukları görünce iyice soğuyorum. sürekli çığlık atan, öfkesini de sevincini de çığlıkla ve çığırtkanlıkla ifade eden, anne babasına daha 4 yaşında olmasına rağmen it gibi davranan, sırf zili kendi çalsın diye (özgüveni gelecekmiş yerine bah bah) giriş kattaki evimin önünde 45 dakika bağır çağır annesiyle mücadele eden veledin nesini seveyim?
bir diğer korku unsuru olarak (bkz: top oynayan çocukların yanından geçmek)

devamını okuyayım »