dunyayi kurtaran kezban

  • 422
  • 51
  • 4
  • 0
  • dün

hayata dair gülümseten detaylar

2.5 yaşındaki oğlum akşam yarı aç uyuyakaldı.
mümkün değil uyanık tutamadım. biliyordum ki uyanacaktı ! ve uyandı. tahmin ettigim gibi de " memek" diyerek kalktı direkt.

neyse o ara sahur gibi bir şey oldu ama kimse oruca niyetlenmedi. oğlumla biraz oyun hamuruyla oynadım. ne kadar uykusuz olsam da dayanamadım. seviyorum oynamayı.
sonra uyuması gerektiğine kanaat getirdim.
onunla oynamamalı, pek konuşmamalıydım.
sıkılıp uyumalıydı. bir köşeye oturdum kitabımı okumaya başladım. çaresizce uyuyacak hale gelmişti.

yatağa geçtiğimizde dayanamadım tabiki sevdim kokladım. konuştum. ne söylerse " şimdi gece sabah yaparız" dedim. en sonunda kalkıp perdeyi açıp dışarıyı gösterdi " anne bak bak ! gece gece"
" evet oğlum, çok karanlık " , " anne gel bak"
bir anda ağzımdan " zifiri karanlık " diye çıkıverdi.
bu seferde oğlum " anne fil fil " diye bağırmaya başladı. " zifiri" yi fil anlamış. çocukla konuşurken böyle karışık kelimeler kullanmam da yorgunluktan oluverdi. çocuk karanlıkta gökyüzüne baktı epey bir süre fil nerede? diye.

hâlâ gülümsüyorum.

devamını okuyayım »