eccentric

  • 459
  • 4
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

hayata dair iç burkan detaylar

yer: izmir, öğrenci yurdunun kapısında görme engelli bir öğrenci içeri girmeye çalışmaktadır. kapıdaki bizleri koruyan yağız güvenlik görevlileri abiler bu arkadaşa sadece seslenerek yardım etmektedirler. "soldan soldan yok yok ordan değil bak kapıyı açıyorum şimdi ters dön" gibisinden sanki otopark görevlisi arabasını park etmesine yardımcı oluyor gibi. ilk başta biraz tereddüt etmeme rağmen yaklaşarak istersen yardımcı olabilirim içeri girmene dedim bu görme engelli arkadaşa. koluna girerek yurdun içine doğru yürümeye başladık. bana teşekkür ederim, allah razı olsun kardeş burdan sonra artık gidebilirim dedi. seni de gideceğin yerden ettik falan diye de ekledi. zaten bi acelem yok standart sözünü söyledikten sonra seni bloğuna kadar da götürebilirim diye ekledim. ve 5-10 dakika sürecek yürüyüşe başladık. hayatımda daha önce hiç görme engelli bir vatandaşla konuşmadığım için dikkatli olmaya çaba gösteriyordum. günlerden pazardı ve hava oldukça sıcaktı. tanışma faslından sonra standart muhabbet açma cümlesini söyleyiverdim hemen:

- "bugün de hava çok sıcak". gibisinden...

hemen büyük bir heyecanla ekledi: - ben şimdi konak'tan kordon'dan geliyorum oralar çok güzel esiyo...insan serinliyor.. gezdim biraz sahilde.. haftasonu da otobüs yurdun önüne kadar gelmeyince yolu bulmam zor oldu..

tabi ki biraz şaşırdım. aslında haksız bir şaşırmaydı benimki. görme engelli birinin kordon boyu'nu gezdim demesi garip gelmişti bana. sanki sadece görerek gezince anlamı vardı kordon boyu'nu farketmenin. ama bu arkadaş herkesten daha hisli herkesten daha hevesli anlatıyordu orayı. pazar günü kendi başına kalınca kordon'a gezmeye gitmişti. oysa ben sanıyordum ki ha volta atmış belirli bir yerde ha paris sokaklarında gezmiş pek bişey ifade etmez görme engelliler için. nasıl da hissiz olduğumu asıl körün bizler olduğunu anlayıverdim orada...

devamını okuyayım »