ecs

  • azimli
  • mangal yürekli rişar (510)
  • 3502
  • 13
  • 4
  • 0
  • evvelsi gün

red dead redemption 2

ölü ya da diri yakalanmasına ödül verilen bir vatandaşın (adı jack diyelim) peşine düştüm. bir kale dolusu silahlı adamla karşıladı beni. işi meydan okumaya döküp seni diri götüreceğim olm dedim. zorlu bir mücadelenin ardından kaledekileri temizleyip jack'i diri yakalamayı başardım. hala bağırıp tehdit etmeye devam edince bir yumrukla bayılttıktan sonra atın arkasına bağlayıp attım. artık görev bitti rahatım ya, kaleyi gezip loot yapıyorum, ganimet peşindeyim. sonra adamı götürüp paramı alacağım. bu sırada baktım sesler geliyor atı bıraktığım yerden "lan bu jack değil mi, kellesine ödül vardı bunun" diye bir kaç atlı, hazır paketlenmiş jack'i atlarına alıp hop kaçtılar. bırakır mıyım lan o kadar uğraşmışım, sürdüm peşlerinden atımı tabi. ikisini vurdum biri kaçtı.aldım jack'i attım atımın arkasına dedim "artık oyalanmak yok, doğru karakola". biraz ileride bu kaçan üçüncü adam peşimden geldi tekrar "arkadaşlarımı öldürdün" diye ateş açtı arkamdan. "lan seninle mi uğraşıcam" diye atımı dört nala sürüp, elemanı ekip yetiştim şehre. yolda da diyorum "ne o jack sesin çıkmıyor, darağacından mı korkuyorsun"? şehirde selam verdiklerim cevap vermiyor, korkak gözlerle bakıyorlar bana. yetiştim karakola tam teslim edeceğim arkamda paket halinde elleri kolları bağlı bekleyen herifi, baktım ki arkamdan ateş açan herif jack'i vurmuş, ölmüş oracıkta. şehirde atın sırtında bir cesetle geziyormuşum deminden beri.

buraya kadar anlattıklarım tek çizgi bir senaryoyla ilerleyen bir görev değil, görev sadece jack'i ölü ya da diri götürmekti. diğer yaşananların hepsi doğaçlama o anlık gelişen olaylar. sen aynı görevi yaptığında daha farklı şeyler yaşayabilirsin yani. demem o ki insanlar boşuna "lan baya yaşayan dünya yapmış adamlar." diye hayretle bahsetmiyor bu oyundan.

"bana göre değil bu oyun" diyebilirsin. fiyatından dolayı gömebilirsin. ama buna "kötü oyun", "overrated" diyorsan net malsın kusura bakma.

devamını okuyayım »