espirituel healing

  • 135
  • 12
  • 6
  • 0
  • dün

rotting christ

tanım: ülkemizdeki pek çok metalsever gibi benim de hayranı olduğum ve konserlerine bugüne dek 3 kez gittiğim yunanistanlı dark metal/black metal/gothic metal grubu.

grubun müziğindeki belli dönemleri ayırmak istiyorum:

- ilk yıllardaki “thy mighty contract” ve “non serviam” albümlerinin olduğu black metal dönemi.
- sonra gotik öğelerin de yer aldığı “triarchy of the lost lovers”, “a dead poem” ve “sleep of the angels” albümleriyle ulaşılan zirve dönemi. (grubun en sevdiğim dönemidir ayrıca)
- daha sonra “khronos”, “genesis” ve “sanctus diavolos”la karanlık müziğin başkalaşarak devam ettiği 3. dönem.
- sonrasında helenik/epik tarafı ağır basan “theogonia“ ve “aealo” ile karanlık havadan iyice uzaklaşılıp coşturulan, daha direkt, gaz dönem.
- “kata ton daimona eaytoy”, "rituals" ile grubun bu en son kaldığı sound'dan devam ettiği daha okült ve ayin havasında olan son dönem.
(son albüm the heretics'i merak edip dinlemediğim için nerede konumlandığı hakkında yorum yapmayacağım)

rotting christ'ı neden bu kadar çok seviyorum? çünkü grup yaptığı müzikte kesinlikle içten, samimi ve taviz vermiyor. grubun beyni ve vokalisti sakis tolis'in bu müziğe olan tutkusu, hırçın-süper scream vokalleri, gitarın cayır cayırlığı, bu coğrafyaya ve kendimize yakın bulabileceğimiz gitardan gelen ince melodiler, grubun yansıttığı karanlık sound'u besleyen koral vokaller ve orkestrasyonlar, şarkı sözlerinin müzikle olan uyumu, hemen her albümde farklı konuların/konseptlerin yer alması ve bunu destekleyen enstrüman eklemeleri, grubun ideolojisinden ve müziğinden zerre taviz vermemesi rotting christ'ı gönlümde çok özel bir noktaya konumlandırıyor. gerçi grup son zamanlarda inanılmaz tekrara düşüp, formülize ve "huh-hah"lı şarkılar yapıp beklentilerimizi karşılayamasa da, yine de bugüne kadar yaptıkları müzik için kendilerine son derece müteşekkir olduğumu belirterek cümlelerimi tamamlıyorum.

devamını okuyayım »