eticin

  • 1383
  • 1
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

yalan da olsa

otuzbeşliğin son düzlüğündeydim...kadehin yarısından biraz fazlası doluydu...bir yudum daha aldım, akabinde sigaramdan derin bir nefes çektim...sonra neden bilinmez nadiren yaptığım şeyi yaptım, sigara baş,işaret ve orta parmağımın orta yerinde durmuşken ainden durup, sigaraya doğru bakmaya başladım...sigaramın közü beni çok ötelere götürdü...yatmadan önce sobanın ön tarafından baktığım çocukluğum kış geceleri...sönmeye yüz tutmuş kömür közleri; bana artk yatmam gerektiğini hatırlatan...o anda duyarım bu şarkıyı, uzaktan uzağa gelir kulağıma..."yalan da olsa mutluyum ya, bu bana yetiyor"...o anda beni, bir daha asla gidemeyeceğim, tarif et deseler edemeyeceğim ıssız yerlere götürür...

devamını okuyayım »
10.07.2007 04:19