eveline

  • 288
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 yıl önce

yalnızlığın anlaşıldığı anlar

televizyonla konuşmaya başladığınız andır.şöyle ki ;

geceden açık kalma televizyon, koltukta uyuya kalmış eveline. sabah tv den gelen bangır bangır müzik sesiyle kalkar oturur koltuğa ve tv de seda bacı

seda bacı - günaydınlaaaaaaaaaaaaaaaaarrr
eveline - günaydın seda bacım
seda bacı - nasılsınıııııızzzzzzzz bakalım bugün ?
eveline - (omuzlar yere düşmüş) hiç keyfim yok seda bacı bok gibiyim
seda bacı - aa orda bi arkadaş var bi sorunu varmış uzat bakalım mikrofonu ne sıkıntın var anlat arkadaşım
eveline - sorma seda bacı çok mutsuzum tüm dünyanın yükü omuzlarımda sanki, keşke hiç olmasaydım, gelmeseydim bu dünyaya..
seda bacı - gel bakayım sen buraya gel burda anlat derdini, neyin var kız?
eveline - evden hiç çıkasım yok seda bacı saolasın ama ben biraz kendime gelmeliyim konuşuruz sonra yine

(seda bacı hamile bi kadına yardım etmektedir aslında)
* **

devamını okuyayım »
21.02.2007 12:48