fataliyev

  • prezentabl (592)
  • 837
  • 3
  • 2
  • 0
  • dün

sözlük yazarlarının rumuzlarının hikayeleri

hayatı boyunca hiç köyünden çıkmamış bir delikanlı, 1942 yılında, bakü'de kızıl ordu'ya alınır. almanlar, ana yurt topraklarından kilometrelerce içeriye girmiş, kafkasya'ya kadar dayanmıştır. iki aylık temel askeri eğitimin ardından cepheye gönderilir. on sekiz yaşındadır.

yaklaşık iki yıl boyunca vahşetin binlerce farklı yüzüne şahit olur. krasnodar krai'da, novorossiysk'de, maikop'ta yüzlerce çarpışmaya katılır. sonunda kuban'da bir alman karşı saldırısında esir düşer. avusturya'da bir kömür ocağına götürülür. savaşın sonlarına doğru buradan kaçar. hırvatistan'a sızar; partizanların yardımıyla önce italya'ya bir süre sonra da isviçre'ye geçer. savaş bitince ismet inönü, türk kökenli rus savaş gazilerine vatandaşlık vereceğini açıklar. aynı sırada sscb de, eski askerlerini vatanlarına kavuşturacağı vaadiyle avrupa'nın dört bir yanına askeri trenlerini göndermektedir. o, vatanına dönmek yerine türkiye'ye gitmeyi tercih eder. izmir'e gelir. sonradan öğrenir ki, o trenlerin tümünün vagonları, rusya'ya girer girmez havaya uçurulmuştur.

izmir limanı'nda rıhtım işçisi olarak çalışmaya başlar. bir kızla tanışır, evlenir. dostlarıyla birlikte amerika'ya göç etmenin planlarını yapar. sonunda bir şekilde bağlantıları kurar; ama eşi ülkesinden ayrılmayı reddeder. o da vazgeçer gitmekten. bir ev yapar izmir'in en güzel manzaralı tepesine. dört çocuk büyütür.

adı k. rahimoviç fataliyev'dir. bu satırları yazan kişinin, on dört yıl önce vefat eden dedesidir.

devamını okuyayım »