finaliteration

  • 327
  • 4
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

arabistan ve bae'nin bedelsiz öğrenci okutması

özellikle londra'da bariz hissedilen bir durum. çok sayıda arabistan'dan öğrenci var bu şehirde. işin tuhaf tarafı bu çocukların amacın çok dışında davranış sergilemeleri. okulla pek alakları yoktur. derslere girmezler, kütüphane bilmezler, essay, proje, ödev vs. işleri parayla bu hizmeti veren sitelere yaptırırlar. tezini bile yazdıranı gördüm. tabi çok genellememek lazım. çok başarılı olanlar da var. ama onların da yurtdışıyla önceden bir bağları olmuş oluyor. ilk defa master, dil okulu vs için gelmemiş oluyorlar. orda doğmuş veya ilk/orta eğitimlerini avrupa'da, amerika'da tamamlamış oluyorlar.

buna benzer bir burs kazakistan hükümeti tarafından da veriliyor. gözlemlediğim kadarıyla kazakistan'dan gelen öğrenciler daha çok teknik bölümler okumak için gönderiliyor. ben hiç sosyal bölüm için okumaya gelenini görmedim. bunun nedenini mühendislik okuyan bir öğrenciye sormuştum. verdiği cevap; ''bizim gelişmemiz, ilerlememiz lazım. sosyal bilimler bunu sağlayamaz''. bir sosyal bilimci olarak verdiği cevap karşısında hemen atağa geçmedim. ama tüm gün bunun üzerine düşündüm. sonunda saçma bir akıl yürütme olduğu kanaatine vardım. neyse bu arkadaşların da burs miktarı sağlam. hatta öyle ki büyük şehirlerde okuyanların bursları standartlar göz önüne alınarak daha fazla oluyormuş. bu kadar sistematik ve rasyonel ilerliyorlar.

neyse gelelim tr burslarına. burslu bir öğrenci olarak öyle dertliyim öyle dertliyim ki bu konuda bazen kendimi bu halimize bile şükrederken buluyorum. onca eksiklikliğe, yanlışlığa alışarak bir yerde bunu normalleştirip çok şükür devletimize diyorsam, bunun en temel nedeni trdeki arkadaslarımızın akademik hayatta bi dolu saçmalıkla uğraşmasıdır. yurtdışında, özellikle büyük şehirlerde okuyorsan devletin verdiği parayla gerçekten kıt kanaat yaşıyorsun hatta şöyle küçük bir hediyeyle kendimi ödüllendiriyim desen bütçenin şirazesi kayıyor. ama akademideki özgürlük bambaşka birşey. verilen bursla geçinmeye çalışmak bile bir yerden sonra koymuyor. haa bazı arkadaslar var. kasabadan hallice şehirlerde yaşıyorlar. onlar için hayat über güzel. para biriktireni bile var.
bu verilen paraların geri ödenmesi, hizmet karşılığı falan gibi şeylere girmeyim hiç. içim daralıyor.

devamını okuyayım »