foxrain

  • 62
  • 2
  • 0
  • 0
  • 2 hafta önce

20 yaşında tıp fakültesine başlamak

sanki hayat çok önemli bir şey. bir iki yılın hesabını yapiyorsunuz.
cok garip degil mi? uzaktan ulkeme bakinca insanlari bir telas icinde goruyorum. hep bir yere yetismeye çalışıyorlar. trafikte bakiyorum arabalara 15 saniye bile tahammul edemiyorlar beklemeye, kırmızı ışıkta geçmeler, yolda yaya varsa bile turuncu yandigi anda kornalara basmalar, gaza basmalar falan.
kantinde, otobuse binerken ve daha bir cok seyde sıra bekleyemiyoruz. birbirimizin üstüne atliyoruz.
işimizi halledeceksek araya adam sokarak hemen yaptirmaya çalışıyoruz.

bunlara uzaktan bakan insan dusunur. heralde bu insanlarin cok onemli isleri var. acelesi var ondan diye. ama cogumuzun hayati da boş. onemli bir sey yaptigimiz da cok yok. televiyondaki dandik programlarla, bos islerle gununu geciriyor cogu kisi.

kurallara takilmis gidiyoruz. 18 yasinda universiteye basla. bitir. ise basla. ev, araba al. evlen. cocuk yap. cocugu buyut...
olur da bu duzen icinde fire verirsen mutsuz ol. gec kaldim diye uzul.
neye gec kaliyorsun?
düzenin bozulmasindan neden bu kadar korkuyorsun?

yasim gecti diye istedigin seylere nicin cesaret edemiyorsun?

devamını okuyayım »
06.06.2017 15:00