freedom of speech

  • prezentabl (574)
  • 825
  • 0
  • 0
  • 0
  • 8 ay önce

insan olmaktan utanılan an

bugün bir kere daha yaşadığım an oldu.

ortaköy'de işim vardı, gideceğim yere doğru yürüyordum. dereboyu caddesine kıvrılan yolun biraz gerisinde, geçimini çöp toplayarak sağlayan yaşlı ve çelimsiz bir amca*, çöplerini topladığı el arabasının önünde yığılıvermişti. inanın o kadar yıpranmış ve yorgun gözüküyordu ki... ortaköy'ü bilirsiniz, hem yaya hem de araç trafiği açısından o kadar işlek bir cadde ki, hemen yardım alabilecek bir konumdaydı yaşlı amca. ama o kadar şekilci ve umursamaz insanlar olmuşuz ki amına koyayım, ne yanından geçen yayalar, ne de araçlar adamın yüzüne bile bakmıyordu.

ilk başta konuşmaya çalıştım neyi olduğunu anlamak için, konuşmuyordu; ama halsizliğinden ve nefes alış verişlerinden durumun iyi olmadığını görebiliyordum. tansiyonu düştü diye düşündüm, suyumu verdim ama almadı. çevremdeki insanlardan yardım istedim, yaşlı amcaya şöyle bir bakıp yoluna devam eden de oldu, hiç yüzüme bile bakmayanlar da oldu. hah işte bu kalpsiz tek hücrelilerin hepsinin amına koyayım.

en azından yardımıma 3 kişi geldi. yaşlı amca bir türlü konuşmuyordu. sadece başını sallıyordu. su içmesi için sularımızı veriyoruz, içmiyordu. "amca gel, yemek yiyelim birlikte" dedi yardıma gelenlerden birisi. yine tepki vermiyordu. en sonunda oruçlu olduğunu anladık. iki kişi onu doğrultup arabasının üstüne oturttuk. su ile yüzünü, başını yıkması için yardımcı olduk. cebini gösterdi ufak bir hareketle. cebinde astım ilacı varmış, onu çıkardım. ben nasıl kullanıldığını bilemediğimden, arkadaşlardan biri yardımcı oldu. hiç değilse biraz daha iyi gibiydi. iyi olduğuna dair el işareti yapıp, kafa sallayınca bir süre sonra yanından ayrıldık. içime sinmese de, gitmek durumundaydım.

birkaç saat sonra aynı yoldan dönerken amcayı göremedim; kendini toparlayıp, kalkıp gitmiştir diye umdum. belki de elimden çok daha iyisi gelebilirdi. ama o an telaştan, korkudan sanırım bu kadarı olabildi. 2-3 kişi de olsa, iyi ki yardıma gelen insanlar oldu; bu adam çöp topluyor, pistir diye düşünüp, yüzünü çevirip gidenlere inat.

yaşlı amca bugün kendini toparlayıp gidebildi, ama malesef güç bulamayacağı, kalkamayacağı gün de gelecek. gerçekten uzun bir süre boyunca o yaşlı amcanın suratındaki yorgunluğu, çaresizliği, hüznü, ama bir o kadar da kararlı ifadeyi unutamayacağım.

devamını okuyayım »
05.07.2014 23:05