gokkusagininsekizincirengi

  • 199
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 ay önce

türkiye'den siktir olup gitmek

yaptim oldu, hem de 9 ay oldu (nasil gecti ben bile anlamadim). bu konuda soyleyecek cok sozum var ama ilk olarak: gercekten maddi manevi kolay bir sey degil, asla degil. sizin motivasyonunuz ve bu surece ne kadar hazir oldugunuz cok onemli.
ozet: ilk olarak master icin geldim, bitmek uzere, sonrasinda da calismaya baslayacagim.

ben hep gitmek istedim ama hicbir zaman da aman turkiyeden gideyim de orda ne yaparsam yapayim,bi sekilde kalirim en kotu garson olurum diyenlerden degildim. bi sure zorluk cekerim, is bulana kadar az para harcarim, gecici isler bulurum sonra bi sekilde hayatimi kurarim diye yola ciktim.

trde guzel bir egitimim ve sonrasinda isim oldu. hayatimda her sey yolunda gozukuyordu, sevdiklerim yanimda, isim var, maasim var, istanbulda guzel bi semtte ortalama bi evde oturuyorum. ama her zaman bi seylerin eksik oldugunu ve bu deneyimi yasamak istedigimi biliyordum. ve ulkenin durumu da ozellikle bir kadin olarak maalesef bana cok umut vaad etmiyordu. sosyal hayatimin gitgide kisitlandigini hissediyordum. bi yerde o his geliyor sizi buluyor ve 'yeter ya gidip deneyecegim ne olursa olsun en kotu geri donsem bile deneyim deneyimdir' diyip planlari yapmaya basliyorsunuz. ben acikcasi 15 temmuz surecinden ve secimlerden sonra gitmeye kesin karar verdim. gencligimi neden bu sekilde bi ulkede, korku icinde, kanun kural olmadan, bastakilerin istedigini yaptigi, maalesef cogunlugu egitimsiz ve dini alet olarak kullanip hayatimizi kisitlamaya calisan insanlarla yasamak zorundayim diye sorgulayip durdum. ve trde hayat kurma, aile kurma hayallerimden adim adim uzaklastim. bu devirde sadece kendi maasinla ne ev alabilirsin, ne cocuguna guzel bi hayat kurabilirsin.

benim icin en uygun yolun master yaparak gitmek olduguna karar verdim. 2 sebepten oturu, 1- zaten master yapmak istiyordum 2- okudugum lisans bolumu ve 1 yillik is
deneyimiyle trde yasarken yurtdisinda direk is bulmak cok zordu.
ama maalesef yurtdisinda master yapmak cok cok cok masrafli bir sey, o yuzden ilk olarak burs imkanlarina baktim (bunun icin gercekten arastirmaya erken baslamaniz gerekli) ve avrupada gayet guzel ve taninmis bir business schoolun burs programlarini gordum. kolay bir surec degildi ama guzelce hazirlandim ve guzel bi oranda bursu kaptim. buradaki yasam masraflarim icin de calistigim yil boyunca para biriktirdim: kabullenin, az bi parayla master ogrencisi olacaksaniz o yil yurtidisinda hic de luks bi hayatiniz olmayacak, basic yasamaya hazirlanin.
master programi arayanlara tavsiye: eger avrupada kalmak ise amaciniz herhangi bir okula gideyim diye bakmayin cunku burda da ayni turkiye gibi bazi okullar digerlerine gore isverenler tarafindan daha cok takdir goruyor ve ozellikle yabanci ogrenci olarak eger cv'nizde guzel bir okul gormezlerse maalesef daha cok red alma sansiniz var. ozellikle gideceginiz okulun o ulkede ya da avrupa icinde size ne kadar network saglayacigini arastirin, cunku bir turk olarak buraya tamamen tek basiniza geliyorsaniz burda olusturacaginiz network sonrasi icin cok cok onemli.

gelelim is bulma kismina, yukarilarda da cokca belirtildigi gibi it alaninda bir sey yapmiyorsaniz is bulmak oldukca zor. 2 sebepten: dil ve maas.
o ulkede is yapmak icin, ozellikle satis pazarlama, hr gibi yonetim alanlarinda, tabiki o ulkenin dilini iyi bir seviyede konusmanizi bekliyorlar. ozellikle global buyuk sirketler hakkinda 'aman onlar zaten global, dil ingilizcedir' diye dusunmeyin, en azindan belcika icin konusmak gerekirse dutch ve fransizca bilmiyorsaniz o global sirketlerin hicbiri sizi cv elemesinden gecirmiyor (baska sebeplerden de elenebilirsiniz, benim basvurularima direkt olarak dille ilgili feedback geldigi icin soyluyorum). o yuzden ilk onerim eger o ulkede kalacaksaniz en azindan basic seviyede dili ogrenin ve kendinizi bakin ben burdayim kalacagim dili de ogrenecegim seklinde sirketlere satin. ben fransizca biliyordum ve dutch ogrenmedim uzun bi sure cunku belcikada kalmayacaksam isime yaramaz diye dusundum. simdi is bulduktan sonra kursa basladim cunku artik burada en azindan 1-1.5 yil daha kalacagim belli ve yasadigin yerin dilini ogrenmek sosyal acidan oldukca onemli.

ayrica size ise almak icin sirketlerin ekstra evrak isi yapmasi gerekli ve size odemeleri gereken bir minimum tutar var. yeni mezun/az deneyimli bi profilseniz genelde sirketler o parayi size vermektense daha az bir maasla kendi ulkelerinden insanlari tercih ediyorlar. bu yuzden oldukca zorlayici bir surec, hangi okula giderseniz gidin bu surec bir yabanci olarak oldukca yorucu olacak. bunlara hep hazirlikli olun.

ben nasil buldum? oncelikle soyleyeyim red yemeye alistim. muhtemelen 150'den fazla basvuru yapmisimdir is arama surecinde ama bunlardan cok azi yuzyuze mulakat ve ileriki seviyelere cagirdi. bu kadar red almamin sebeplerinden birisi ilk once daha cok danismanlik veya buyuk firmalardaki pozisyonlara basvurmamdi (ve hepsi lokal dilleri istiyor). bir sure sonra buyuk sirketlerdense start-uplara yoneldim ve teknoloji alaninda calismak istedigim icin bircok ismi pek duyulmamis ama gayet saglam tech start uplarina basvurdum. bu surecte okulun duzenledigi kariyer fuarlari ve alumni networkunden yararlandim, ozellikle gecen senelerdeki yabanci ogrencilerden is bulanlarla birebir konusarak tavsiye aldim.
zaten en cok international alan sirketler tech sirketleri ve start uplar. o yuzden surec biraz daha rahat ilerlerdi. suan bi tech start up'ta mezun olduktan sonra marketing alaninda calismaya baslamak uzere kontratimi imzaladim.suan work permit sureclerini hallediyoruz. diger yabanci arkadaslarimdan da ayni sekilde ilerleyenler kolayca is buldu. ama illa ismi olan dev sirketlerde calismak istiyorsaniz trde baslayip yurtdisina gitmek daha kolay olabilir, ya da cok iyi seviyede yerel dili konusacaksiniz, ya da cok one cikan bir profiliniz olacak, saglam referans araciligiyla basvuracaksiniz falan, kisacasi zor.
maalesef benim gibi avrupaya once egitim icin gelmis ama sonrasinda is bulamayip donen ya da coook uzun sure is arayan arkadaslarim da var, cok degisken bir surec.

ayrica, maas konusuna gelirsek, turkiyede 10,000 lira maas dediginiz suan zaten 2000 eur. avrupadan konusacak olursam bu miktar zaten yabanci olarak calisma izni alirken minimum kazanmaniz gereken tutar. yani benim gibi yeni mezun olarak girdiginiz islerde az cok aylik net olarak bu maasi aliyorsunuz (avrupa icinde ulkeden ulkeye bu minumum tutar +- 200 eur degisiyor).
turkiyede 10.000 lira kazaniyorsaniz muhtemelen yeni mezun degilsinizdir ve o tecrubeyle avrupada bulacaginiz isin maasi da ona gore olur; ki yasam sartlari goz onune alindiginda avrupada maasinizla gayet guzel yasarsiniz. benzin, kira, yeme-icme (mesela et) turkiyeyle kiyaslandiginda maasinizla cook daha orantili. o yuzden ay turkiyede 10.000 tl kazaniyorum birakip gidemem bahanesini bi kenara birakin lutfen. tekrar belirteyim bu sartlar ulkeden ulkeye hatta sehirden sehire degisiyor, parise gidip 1800 euro kazanirsaniz tabiki barcelona'da ayni maasla yasamaktan daha zor bi hayatiniz olabilir, bunlar da gideceginiz yeri secerken mutlaka bakmaniz gereken seyler.

gelelim yasadigim zorluklara! buraya kadar her sey cok guzel, hayatim cok yolunda, cok sansliymisim gibi gozukmus olabilir, ama gercekler oyle degil :) cogu sey hayal ettigim kadar guzel gitmedi, bircok hayal kirikligi yasadim ama cokca da beklemedigim guzelliklerle karsilastim.
ilk olarak, tamamen yalniz basima geldim. burada tanidigim 1 tek kisi bile yoktu gelmeden. ve geride yillardir beraber oldugum sevgilimi, ailemi, arkadaslarimi biraktim. bunun avantajlari da dezavantajlari da var ve burada kuracaginiz sosyal hayatiniz buyuk oranda sansa bagli, kalani da kisiliginize. iliskim yurumedi, geldikten 2 ay sonra ayrildik. ev bulmak cok sorun oldu, planladigim butcenin uzerine cikmak zorunda kaldim. hasta oldugunda, basina bi sey geldiginde ya da canim bi sey yapmak istediginde yalnizlik cektigim zamanlar oldu. bir de sonradan arada baktiginizda sizin geride biraktiginiz hayati yasayan baskalarini goruyorsunuz, yerinizin dolduruldugunu / doldurulmaya basladigini goruyorsunuz falan, duygusal olarak da zorluyor boyle seyleri gormek. sevdiginiz insalarin bulustugunu, fotograf paylastigini falan gorunce iciniz ciz edebiliyor. amaa sonucta her sey tercih hayatta.

ki acikcasi burda guzel bi arkadas cevrem oldugunu dusunuyorum, birkac tane benim gibi buraya gelen turk arkadasim var, hepsiyle burda tanistim, onun disinda genelde okulda tanistigim ya da bi sekilde arkadas ortamlarinda tanistigim hem belcikali hem baska ulkelerden arkadaslarim var. ki bu insanlarin bazilari gercekten benim icin aileye donustu. evet yabancilar turklere gore daha farkli bir sosyal hayata sahip ama bu kotu demek degil. ki soylenenin aksine son anda plan yapmaya acik da bir suru insan var. ama tabiki bu cok kisisel bi surec. yine de baska bi ulkede olmak, kendi anadilini sokakta duymamak, turkiyedeki cevrenin burda olmamasi, burda islerin nasil yurudugunu bilmemek zaman zaman zorlayan seyler. diger yandan da eglenceli bir surec cunku bambaska bi kulturu taniyorsun, yeni bir sosyal ortamin icerisindesin. eger acik kafali ve farkliliklari yasamaktan zevk alan bi insansan zaten bunlari sorundan cok avantaja cevirebiliyorsun. ama yok turkun turkten baska dostu yok diyorsan, gittigin yerdeki turk mahallelerinden cikmadan sanki turkiyede yasiyormus gibi hayatina devam edip yabancilar soyle yabancilar boyle demeye devam edebilirsin.

maddi olarak zaten sadece kendi birikimimle yasadigim icin paranin banka hesabinda zamanla azalmasina aglaya aglaya baktim, ki hala bakiyorum, bitti bitecek. hazira dag dayanmiyor gercekten. ve ne kadar planlarsaniz planlayin her zaman eksra masraf cikiyor. o yuzden yedekte biraz para olmasina dikkat edin. euro da bu durumda oldugu icin turkiyeden para istemek de zor hale geliyor. ki cok sade bi hayat yasiyorum burda, disarida pek yemek yemiyorum, pahali aktivitelere katilmiyorum, alisveris minimum duzeyde, zevkten ziyade zorunluluk icin yapiyorum. bunlar sizi zorluyor, ama bunun gecici oldugunu bildigim icin motivasyonumu yuksek turuyorum. ve aslinda bu surec onceliklerinizi belirlemenize yardimci oluyor. maas almaya baslayip maddi durumumu duzeltince bu gunlerin acisini guzelce cikartabilirim diyorum ki hepsi de bi deneyim, 25 yas da bunlari deneyimlemek icin guzel bi yas bence, 30umda bunu yapcak cesaretim olur muydu bilmiyorum.

yine de, her seye ragmen, suan bana degdi mi degmedi mi diye sorarsaniz net bir sey hala soyleyemem. sanirim 9 ay bu sorunun cevabini verebilmek icin biraz kisa. bir de ogrenci hayati ve calisma hayati baska olacak diye dusunuyorum. o yuzden belki 1 yil sonra daha net cevaplarim bu soruyu. ara ara dusunuyorum istanbuldaki hayatima devam etmis olsaydim suan nasildim, ne yapiyordum diye, ama tabiki cevabi yok bunun...

ben bu yola cikarken kendime hep soyledigim tek bi sey vardi: "git, gor, deneyimle, eger olmazsa turkiyeye donmek her zaman daha kolay, boyle bir deneyim yasayip doneceksin; eger olursa da ne guzel iste, hayallerine kavusmus olacaksin!" yani kisacasi iki sekilde de bir kayip oldugunu dusunmuyorum. ama siz daha garantici ve aman rahatim bozulmasin diye dusunen bir insansaniz, bu karari vermek cok daha zor olur.

sorusu olanlar her zaman yesillendirebilir, ama bu surecin tamamen kisisel oldugunu unutmayin. herkesin sartlari, hayalleri, yapabilecekleri bambaska.

edit: evrak islerinden bahsetmeyi unutmusum. turkiyeden cikmadan zaten vize icin sayfalarca basvuru, buraya gelince oturum izni almak icin basvuru, calismak icin ayri basvuru, okul kaydi icin evraklar, ev tutmak icin kanitlamaniz gereken seyler vs vs. bir suru ivir zivir evrak isiyle ugrasmak zorunda kalmaniz cok muhtemel, sinir bozucu yanlarindan birisi. onerim buraya gelmeden gerekli olabilecek tum evraklardan (vesikalik fotograf, okul diplomalarinin asli-fotokopileri, finansal durumunuzla ilgili belge, nufus belgesi, sabika kaydi, eger garantor olarak birini gosterdiyseniz ondan yazi vs vs.) birkac kopya yaninizda olsun, ayrica bilgisayarinizda da scanlenmis olarak gerekli olabilecek seyler dursun, mumkunse tercume edilmis halde. cunku burda bi sey lazim oldugunda onu almak ya da tercume ettirmek falan cok daha buyuk bir is yuku. cok detayli olarak gideceginiz ulkenin her surecinde ne belgesi vermeniz lazim gitmeden inceleyin derim.

1.5 yil sonra gelen edit: belcikada 2 yil 2 ayim bitti bile. bu yaziyi daha mezun olmadan ve ilk isime baslamadan paylasmisim. o gunden beri cok sey degisti. is degistirip daha iyi bir firmaya gectim mesela, hayatimin askini buldum, sehir degistirdim, ev degistirdim, ehliyet aldim vs vs vs. degismeyen tek sey hala yurtdisina tasinma kararimin dogru olduguna inanmam. ogrenciyken farkli guzeldi ama ise baslayip duzenli gelir elde ettiginde ayri guzel. yukarida yazmisim bu surecin gecici olduguna inandigim icin bu zorluklari cekmeyi kabul ediyorum diye, gercekten de oyle oldu. maddi olarak da gelirinizi almaya basladiginizda gayet guzel bi hayat surebilirsiniz burada. yine asiri luks bir hayatim yok ama guzel bir semtte guzel bir yerde yasiyorum, disarida rahatca yemek yiyebiliyorum, ufak ufak seyahatlere cikiyorum ve ustune maasimin bir kismini (baslarda hayatimi kurarken %20-25 oranindaydi, artik genelde %45 kadarini) biriktiriyorum. yani birikim yapma amacim olmasa cok daha guzel yasarim.
tekrar belirtmek istiyorum ki benim icin isler genelde yolunda gitti, ama cok da ugrastim her sey icin. milyoner degilseniz cabasiz yapilacak bir sey degil yurtdisina tasinmak. gelip geri donenler ya da umdugunu bulamayanlar da cok. burda iste gercekten ne beklediginiz ve neleri goze aldiginiz baya onemli. turkiye ozlemi hep var icimde, sevdiklerimi, havasini, yemekleri ozluyorum. ama istedigim zaman ucaga atlayip gidip 3-5 gun gecirip gelebilirim. buyuk resme bakinca buradaki hayatimi tercih ediyorum. belki 3-5 yil sonra baska bir sey soyleyecegim ama 2 yil sonrasinda hala mutluyum ve acikcasi kendimden de gurur duyuyorum. yalniz basina bilmedigin bir ulkeye gelip, hayatini sifirdan kurmak, is bulmak, is degistirmek, her seyi yoluna koymak cok da kolay bi sey degil. bunu da kendime ara ara hatirlatiyorum.

devamını okuyayım »