goldentitan

  • ağır abi (455)
  • 717
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 ay önce

tanışmak

kavramsal olarak çok ilginç bir olgu.
birini adıyla tanımak mıdır, aynı ortamda bulunmak mıdır, sürekli gördüğün ama hiç konuşmadığın biri ile tanışmıyor musun?
gibi pek çok soru sorulabilir.

geçenlerde okulun yakınındaki pazardan geçiyorum. düzgün beslenme fetişi olduğumdan beri pazarlara ayrı bir ilgim var. bir şey almasam bile geziyorum. neyse bu sefer elma mı ne alıyorum. yanımda da bir kız domates alıyor. kıza normalde insanlara dikkat ettiğimden daha fazla dikkat ettim çünkü içinde pembe mor çizgiler olan platin rengi saçları vardı ve rengarenk giyinmişti. pazarda sadece pazar arabalı teyzelere alışkın olduğum için (sosyete pazarı değil, bildiğin teyzelerin oturduğu bir yer çünkü) garibime gitti. neyse diğer uçtan otobüse bindim. baktım yine bu kız.
güneşli bir sabah olunca ruh halim pür neşe, gittim yanına oturdum. cıvıl cıvıl günaydın dedim. demez olaydım. önce döndü baktı, pardon dedi. bir daha günaydın dedim. yine garip garip bakıp tanışmıyoruz dedi.
ne desem bilemedim. tanışmamıza gerek var mıydı, tanışmak ne demekti, illa isim mi bilmek gerekiyordu diye bir yığın düşünceye daldım.
hayır sapık değilim, erkek bile değilim. öyle bile olsam farkeder mi.
belki cevap verseydin tanışabilirdik. belki çok iyi anlaşan iki arkadaş olabilirdik. tanışmıyoruz diye insanlarla konuşmayacak mıyız?
bize küçükken çok uyarmışlar, tanımadığınız insanlarla konuşmayın sakın diye, yabani olmuşuz heralde.
ama günaydın diyen birine cevap vermemek anlamsız. ister tanı ister tanıma.

belki ben garibimdir ama günaydın diyenlere cevap veremeyecek hale gelmişsek nasıl tanışıcaz?

devamını okuyayım »