gosalyn mallard

  • 1039
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 yıl önce

göztepe pansiyonlu ilkokulu

anaokulunun açıldığı sene girdiğim ve okuduğum 6 sene boyunca aynı öğretmenler, aynı memurlar, aynı sekreterler ve aynı müstahdemlerle iç içe bulunduğum okul. o kadar ki anaokulunda yatakhaneden çişli çarşaflarımı toplayan bahriye teyzem 5. sınıf sonunda "işe bak bizim sidikli gosalyn mezun oluyo demek!" şeklindeki cümlesiyle beni epey mahçup etmiş, seneler sonra gittiğimde de beni yine aynı ifadesiyle karşılamıştır.

"daha fazla yaşayamaz" diye düşündüğünüz nikotin+çay kokulu memurlar, 10 sene sonra -size dair görüntünüzden başka hiçbir şey hatırlamazken- yılların alışkanlığıyla yanaklarınızı sıkıştırıp şapur şupur öperler. zamanında kocaman bahçesindeki kocaman ağaçlarının arasında kendinizi küçücük hissettiğiniz bu "heybetli okul", lise ya da üniversite döneminizdeki bir ziyaretinizde sizde okulunuzun bir maketini tepeden izliyormuşsunuz izlenimi uyandıracaktır. üstelik arka bahçeye dikilen ek binaya rağmen...

sabahtan akşama kadar süren uzun uzun dersler ve bir o kadar uzun teneffüsler, sabah kahvaltıları, öğle yemekleri ve hatta ikindi araları, ardından etüt saatleri, üzümleriyle savaş yapılan kekler*, kaymakları masaya atılan sütler*, her tarafı leke yapan çilekler, yerlere atılıp ayakları kaydıran muz kabukları, "acaba yemekte ne var" bahanesiyle koşturulup yufka aşırılan mutfağı, teneffüslerdeki lastik+ip atlamacalar, kestane savaşları, a, b ve c şubeleri maç karşılaşmaları, çevredeki parklara yapılan piknikler, bale kursları, tiyatro çalışmaları, yıl sonu müsamereleri, bordo perdeli kocaman sahnesi, müdür lojmanı önünde parmakucunda yürümeleri ve daha entrylere sığamayacak pekçok anıyla dolu öğrenim hayatımın en doğru kararı**

devamını okuyayım »
04.08.2005 09:16