graphixel

  • şeker abi (602)
  • 846
  • 5
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

1 sırada 3 öğrencinin oturduğu sıkış tepiş dönem

80'li yılların başında benim de dahil olduğum dönemdir. 50 kişilik sınıflara yaklaşan mevcudumuz oldu neredeyse lise bitene kadar. geçenlerde memleketime gittim eş-dost akraba çocukları ile vakit geçiriyoruz kimisi yeni başlamış okula, kimisi 7-8. sınıflara gelmiş. çarpım tablosunu doğru dürüst bilmeyen, en basit genel kültür ile ilgili sorduğum birkaç soruya öyle boş boş baktılar.

okulu ve sınıfları geçtim aile olarak ekonomik durumuz çok içacı değildi bir tane işçi 4 tane çocuk okutup, yanında ev kirası ödeyip ek iş yaparak ayrıca kooperatiften bir ev yaptırıyordu. lise bitene kadar gaziantep'in varoş diye tabir edilen okullarında eğitim gördüm. ve bugün 1 yüzyıl sonrasında internetin, mobil teknolojilerin, ekonomik olarak görece daha iyi koşullarda olanların aldığı eğitimi gördükçe kendimi şanslı görüyorum.

bir bisiklet için yıllarca babamızın başının etini yer, bayramda bir parça alınacak kıyafet bizi ölesiye mutlu ederdi. bir tane oyuncağım vardı tenekeden bir araba. şimdi benim zamanımda oyuncakçıda bulabileceğinizden çok oyuncağı, bisikleti, akülü arabası ne bileyim okul hayatım boyunca almak isteyip alamadığımı boya kalemleri hepsi var ama sonuç nedir. mutsuz, amaçsız bir nesil.

niteliği çoktan unutmuş, nicelikle kendini avutan bu nesil büyüyor yavaş yavaş ve bir bok olduğunu zannedip gelip burada ahkam kesmeye çalışıyor. 14 yılda 14 farklı sistem denemiş ve hala ne yaptığını bilmeyen, 3-5 yandaşının çocuğuna vekillik vermeyi milyonlarca işsiz gence umut diye iteleyen, benim 15-16 yılda üniversite dahil tutmayan okul masrafımla eğer biraz iyi eğitim istiyorsanız bir yılda sadece özel okullara ödemek durumunda kalınan bu tabloyu bir bok varmış gibi burada anlatmaya kalkan bir anlayışın çürüttüğü bir toplum var işte fazlası değil malesef!

devamını okuyayım »
30.03.2017 00:20