gravelius

  • 1013
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 yıl önce

binbir renkte pastel boya sahibi çocuk

allahtan belasını isteyen çocuktur.
ilkokul hayatım boyunca imrendim ben bunlara. zaten bi bunlara bi de her tenefüs hamburger-kola yiyen o pezevenge imrendim. biz anca 20 dakikalık o uzun tenefüste* gevrek-ayran alırdık. paramız varsa arada sade gazoz alır mideye bayram ettirirdik. ya o pis dombili, şişko nuri kılıklı haydut bozması? utanmadan her tenefüste o hamburleri lüp lüp götürürdü adi!! neyse... hey gidi günler.
epi topu 2-3 kişi olurdu bu pastel boya tacirlerinden, tüm sınıf içinde. resim dersi olur bunlar mon amilerini bi çıkartılar sıraya, kapağını açtımı zaten başka bişiye yer kalmaz. 48 renkli-64 renkli-100 renkli.... sanırsınız bob ross. ben garip 12 rengin üzerini görmedim ilkokul hayatımda. bunlarda her rengin 4 ayrı tonu olurdu. bir de hepsini geçtim, altın yaldızı ve gümüş renkli pastelleri olurdu kimsede olmayan. isterdiniz bazen canınız çekerdi vermezdi bu adiler. işte orda içimdeki şidddet duygusu gelişti benim. içimdeki şiddet dürtüsünü mon amiye borçuluyum desem yeridir.
geçen gün yeğenime doğum günü hediyesi aldım ben de 48liklerden. o zaman geldi aklıma tekrar. lakin o 48likler artık olmuş 10 milyon. benim zamanımda o paraya anca 6'lı nova color marka boyalardan alınırdı. hani şu pastel görünümlü kuru kalem kırması, doğan görünülü şahin. işte o 10 milyonu verirken geldi bi anda aklıma ilkokul yıllarımın o 100 parçalık mon ami çocukları.

hediyeyi alırken charm kişisiyle telefonda konuştuk:

g : aldım işte bilmem kaç parçalık pastel boyalardan. keçeli kalemler, kuru boyalar, ıvır zıvır.
c : aa iyi bak çok sevinicek.
g : ya o değil de, benim öğrenim hayatım boyunca 12yi aşan renk skalam olmadı be. o 48 parçalı mon ami çocuklarına sinir olurdum. yaldızlılardan isterdin vermezdi adiler!!
c : ahhh canıııım . pastel boyan olmadı mı canım senin.. alıcam ben sana 48 parçalı pastel boyalardan. üzülme sen...
g : ya git allasen... sen de anlamadın beni yaa.
c :....
g : cidden alıcan mı?
c : eheheeeeh salaksın grav.

ahh işte çocukken insan nelere imreniyor. pastel boyalı olanı affettim. bi gıcıklığım yok artık kendisine ama sen, o her teneffüs hamburger-kola yiyen dombili. seni hala sevmiyorum!

devamını okuyayım »