gurubvakti

  • 1530
  • 0
  • 0
  • 0
  • 6 yıl önce

öğretilmiş çaresizlik

her an yeniden, yeniden ve yeniden kendini göstermeye meğilli köpeksidavranışım..
köpeksi diyebiliyorum ama öğrenilmiş çaresizlikteki hangi köpeğe benzediğimi söyleyemiyorum..grubumu bulmam yıllar sürebilir..kimbilir..

savaşın her çeşidinde, her biçiminde yaşadığım bu..
fahrenheit 9 11 la depreşti bu sefer..
ağlamak tek yapabildiğim oldu..her zamanki gibi..
oradaki herkes için ağladım..

ağzındaki sakızıyla bir bütün olan britney spears'ın kurduğu bush'a güveniyorumcümlesini duyduğu için michael moore' un kulakları için ağladım..
sinema salonlarını rekor düzeyde doldurup bu filmi izledikleri halde seçimlerde yine aynı adama oy verdikleri için amerikan halkına ağladım..
ailesi öldürülen, evleri yıkılan ıraklı kadının "onların da evleri yıkılsın, onların da başına aynı şey gelsin" diye beddua etmesine ağladım..
dünya üzerindeki tüm insanların geleceği için ağladım..

en çok da kendim ve sevdiğim için ağladım..
ya ırak'ta doğmuş olsaydık, ya da amerika'da..

ya vietnam'da ya da ruanda'da..

ya afganistan'da ya da türkiye'de..ne dedim ben..?

doğru duydum..

dün orasıydı, yarın iran, sonra suriye, sonra türkiye, sonra..

hangi köpeğe benzediğimi hala söyleyemiyorum..grubumu bulmam yıllar sürebilir..kimbilir..
kimbilir belki de tepeme bir bomba inmesi yetebilir..
kimbilir belki de oğlumu bir savaşta kuban vermem yetebilir..

kendimi bu kadar çaresiz hissetmekten utanıyorum..
şimdilik, ağlayıp sevdiğime daha sıkı sarılıyorum.

devamını okuyayım »
13.01.2006 02:00