hademe

  • 289
  • 1
  • 0
  • 0
  • 3 hafta önce

samsung galaxy note 2

4 yıllık vefakar dostum ile geçen hafta itibarıyla yollarımızı ayırdık.
onunla beraber bir telefon bayisine gidip yeni bir telefon ile onu aldattım
yeni telefonu alırken görmesin diye cebimden bile çıkarmadım.

eve geldiğimizde ikimizde konuşmuyorduk. sessizce oturdum hattı içerisinden çıkarttım.
hiç bir şey demedi. ekranına baktığımda bir mahçubiyet vardı. çünkü artık donmaları takılmaları kendi kendine kapanmalarının ardı arkası gelmiyordu.
bataryası en fazla 3 saat gidiyordu kablolu telefon haline gelmişti. bilenler bilir dostluğumuzu eski entry'lerimde bile onun ne kadar iyi bir dost olduğunu söylemiştim. hiç bir zaman arkasından kötü söz ettirmedim ama artık benim de dayanacak gücüm kalmadı. elimden gelen her şeyi yapmıştım. romlar yükledim yeni yeni bataryalar aldım ama olmadı. ilişkiyi kurtaramadım.
yüzünde mahçubiyet vardı çünkü artık elinden hiç bir şey gelmiyordu, yüzünde gurur vardı çünkü beni hiç yarı yolda bırakmamıştı.

ben de dargınlık vardı çünkü yarı yolda bırakmasa bile artık işimi görmüyordu ama içimde de hüzün ve pişmanlık vardı babam da mesela yaşlandı acaba onuda ileride sokağa atar mıyım ?diye düşünmeye başlamıştım. vefasız gibi hissediyordum kendimi.

hattı yeni telefonuma taktım, sorunsuz bir şekilde açıldı, videolarda gelişen teknolojinin kalitesi vardı.
müzik dinlerken aynı farkı hissettim. menüler hızlı hızlı akıyordu. yeni eskiyi yenmişti gözümde . resmen vefalı dostumu unutmuş ve bir köşeye atmıştım.
içimdeki pişmanlık da geçti. bir elimde cımbız bir elimde ayna alıp umurumda mı dünya diyerek yeni telefonuma eskiden note 2’de kullandığım ayarları uygulamaları yükledim ve özenle şarja taktım uzun zamandır bir telefona bu kadar özenli davranmamıştım.
bunu düşününce aklıma eski telefon geldi. koltuğun arasına fırlatmışım. köşeden aldım tekrardan açtım. satarım ben bunu diyerek fabrika ayarlarına döndürüp içerisindeki bilgiler silmek istedim.
düşünmeden içim sızlamadan “fabrika ayarlarına dön’e” tıkladım.
samsung n7100 yazısı son kez gözleri dolu dolu olarak bana baktı biraz içim kıyıldı ama o sırada “babamı atmam ya koca adam nereye atayım hem satsan satılmaz da” diye vicdansızca düşünüyorumdum.
note 2 verileri silindi....
telefon yenden başlatılırken birden dondu, ekranda garip renkler çıktı .
içimden amk yaşlısı dedim ve tekrardan bataryayı çıkartıp yeniden başlattım.
bu sefer açılmadı...
2 saat önce kullanıyordum ama bu sefer açılmadı.

gözlerim doldu. vefalı dostum meğer günlerdir ölüm döşeğindeymiş. yeni telefon almamı sessizce bekliyormuş. yeni telefonu görünce de son nefesini verdi ve acıları son buldu ,huzura erdi.

beni o durumuna rağmen yarı yolda bırakmamış.
meğer her şeyin farkındaymış. “cebimde, telefon aldığımı görmüyor “diye düşünürken bile olacakları biliyormuş acı içerisinde olsa bile kendini ölüme bırakıp huzura kavuşmayı reddetmiş.

dizlerimin üzerinde bir süre elimde telefon ağladım ve onu satmamaya karar verdim.
salondaki kitaplığın en üst rafına koydum. ilerde çocuklarıma ve torunlarıma onun nasıl bir dost nasıl bir kahraman olduğunu anlatacağım.
sonrasında babamı aradım, ağlayarak “baba , seni yaşlanınca sokağa atmayacağım, ömrünün sonuna kadar yanında olacağım, bunu bir dostumdan öğrendim “ dedim.
babam bir süre sessizleşti , sonrasında kısık bir ses tonuyla “oğlum” dedi . sesim titreyerek “efendim baba “ dedim. “ bi siktir git dalyarak” dedi ve telefonu suratıma kapattı.
amk ihtiyarladıkça daha da huysuzlaştı.

ertesi günü yeni genç dostumla kaynaşmaya başladık, onun huylarını öğrenmeye başlamıştım ki kamerasının zom yapmadığını fark ettim. yeni dostum daha 3 günlükken kelek atmıştı bana koşa koşa servise gittim. aldılar elimden bir kaç güne yenisi verirler sanırım ama ulan daha başta sattı beni kodumun telefonu.

şimdi elimde telefon kalmadı. sandığın en dibinden nokia telefonu buldum. 10 yıldır burada duruyordu . toz içerisinde kalmış. üstünü başını sildim, iki üç kere üfledim falan yüzü gözü açıldı.
açma düğmesine bastım. açıldı yüzüme baktı ve “senin yolunu sikeyim” dedi.
işte bir kaç gündür onunla takılıyoruz. whatsapp’ı anlattım , yeni telefonların çok geliştiğini artık telefon değil birer bilgisayar olduklarını anlattım. çok şaşırdı. “amk teknoloji çok gelişti. bizim zamanımızda bir de icat edilecek her şey icat edildi diyorduk” diye pis bir geyiğe girdi. bozmadım ben de yaşına hürmeten.

o bana msn’i sordu dedim “kapatıldı, artık yok”. o da üzüldü “ne günlerdi lan” dedi. biraz eskileri konuştuk. arkadaşlarını hala ananemin kullandığını söyledim sevindi.
yılan oynar mısın? diye sordu . yılan mı kaldı amk 3 boyutlu oyunlar geldi dedim.
nokia battı dedim şoke oldu. “tayyip duruyor mu hala” dedi yüzüme baktı. “ sonra konuşuruz uzun uzun “dedim ve cebime koydum.
olm çok sıkıcı muhabbeti var telefon serviste gelse de kurtulsam bundan.

hee note 2 hakkında yazdığım ilk entry hatıra olsun diye buraya bıraktım

(bkz: #35557829)

devamını okuyayım »
19.10.2017 15:55