hoppadanak

  • 241
  • 3
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

x-men days of future past

"sinemadan çıkmış adam" hissiyatından fazlasını veren mükemmel bir film.

fotoğraf gibi çizimleri şahsen sevmem mesela. önemli olan böyle bir şey yaparken, bir şey çizerken onu kendi tarzınca yorumlayabilmektir. x-men de gerçek hayatı, sosyal olayları bir noktada kendince yorumluyor, onun bir alternatifini yaratıyor, en önemli özelliği bu.

--- spoiler ---

seriden 7 filmin verdiği alışmış olma, eski güzel bir arkadaşla tekrar karşılaşmışsınız hissiyatı film boyunca bir yerlerde içinizde tatlı tatlı oturuyor bu bir. hikâyenin aslında shadowcat değil de wolverine olması çok mantıklı olmuş, adama duyulan sevgi malum. olması gereken her şey yerli yerinde, ayrıca film sizi beklenenden fazla ters köşe yapıyor ki bu artık pek rastlanmayan bir şey hollywood'da. (michael fassbender da tip olarak gerçekten ian mckellen'ın genç hâli gibi duruyor, ayrı bir güzellik olmuş.) içten içe finalin mutlu olacağını bilmenize rağmen film sizi baya baya geriyor ve heyecanlandırıyor.

fox, x-men'i avengers gibi taşaklı bir marka yapmak istiyor, ve bu film de bunu çatır çatır yapacağının ispatıdır.(önceki filmleri sıfırlayarak yeni bir başlangıç da yapmış oldu bu sayede.) hem de avengers gibi rengarenk ve komikli bir şekilde değil; gerçekten ciddili, insanlıklı şeyleri de katarak yapacak bunu. "insanoğlunun yeni tür ve evrimleşme karşısında ne yapacağı" kısımlarında insanın içi titriyor.

--- spoiler ---

filmden çıkınca markete gittim; domates aldım bir buçuk kilo. ekmek bir de. eğer bugün x-men'i izlemeden bunları yapmış olsaydım, büyük ihtimalle bilmem kaçıncı kez yaptığım bir şey olduğu için sıkkın, söve söve yapacaktım bunları. ama şu genç yaşımda güzel bir şeye tanık olmuş olmanın verdiği mutluluk sildi süpürdü hepsini.

yani bu filmin de ait olduğu gibi, sanat, insan hayatını gerçekten katlanılır, hatta zevkli yapıyor. bu noktada woody allen'a bağlanıyorum:

"bende hep sanatsal yaratımın bir kurtarıcı olduğu hissi oldu. o olmasaydı, başka ne yapabilirdim bilmiyorum. ama sanatsal yaratıcılık benim açımdan bir teselli de olmadı. çünkü iş hayatın anlamı üzerine düşünmeye, varoluşun ıstırabı üzerinde kafa yormaya geldiğinde sanat bir cevap vermiyor, şahsen bana hiçbir cevap vermedi. ama sanat sayesinde hayatımda büyük mutluluk yaşadığım bazı anlar olduğunu da biliyorum."

cevaba çok gereksinimimiz de yok aslında, nihayetinde hepimiz ölüp gideceğiz. ama güzel şeyler yaşama ihtimalimiz hep var. x-men days of the future past, işte hayatta büyük mutluluk yaşatan güzel filmlerden birisi. dışarıda içeceğiniz bir bira parası bu, check-in'lerle vatsaplarla harcayacağımız zamanı bununla harcayın işte. x-men'e, örümcek-adam'a gidin, gidelim. valla bak.

nerden nereye geldim yalnız. "apocalypse" diyorum ve kaçıyorum.

devamını okuyayım »
11.06.2014 23:01